1862’de okumak için İstanbul’a gelen ve başkentte Fatih Camii dersiâmlığı, huzur-ı hümâyun hocalığı gibi yüksek görevlerde bulunan Rizeli müderris Ali Alâeddin Efendi’nin oğlu olarak İstanbul’da dünyaya gelen Sâdeddin Kaynak, dokuz yaşında hâfız olmuş, Mercan İdâdîsi’nden sonra Balkan Savaşı yıllarında Dârülfünûn’un İlâhiyat Şubesi’nde öğrenimini sürdürürken 1917’de askere çağrılıp ihtiyat zâbiti olarak görev yapmıştır. Kaynak, harpten sonra ilk görev yeri olan Yavuz Selim Câmii’nde imam ve başimam olmuş; fakat kendisini mûsıkî icrasına hasretmek için bu görevinden ayrılmıştır. 1920’lerde Mehmed Emin Dede ve Kâzım (Uz) Bey’den dersler alıp meşk çalışmalarına başlayan ve İbnülemin Mahmud Kemâl Bey’in Beyazıt’taki konağında tertiplenen meşhûr mûsıkî toplantılarında bulunarak dönemin önde gelen sanat, edebiyat ve mûsıkî çevresiyle tanışma imkânı bulan Sâdeddin Kaynak, 1926’da ilk plâğını doldurmak üzere Berlin’e gitmiştir.

Kaynak, herhangi bir müzik âletini çalmamakla birlikte saz unsurlarını, bestelerinin söz unsurlarıyla eşdeğer nitelikte kullanılan bir mûsıkî elemanına dönüştürmüş, ve onlara eserlerinde önemli oranda yer vermiştir. Ayrıca klâsik mûsıkî eğitimiyle yetişmiş olmasına rağmen, halk sanatı ve mûsıkîsine âit şekilleri bestelerinde başarılı bir şekilde ve iki müzik türü arasındaki farkların nitelik kaybına yol açmasına imkân tanımadan kurduğu terkiplerle kullanmıştır.

Sâdeddin Kaynak, Atatürk’ün 1932’den îtibâren dil devrimiyle paralel olarak başlattığı, ibâdet dilini Türkçeleştirme uygulamalarının her safhasında bulunmuş, ezanın Türkçeleştirilmesi, namazın Türkçe kıldırılması, sarık ve cübbe yerine frakla Süleymaniye Câmii’nde cuma hutbesinin ve duaların Türkçe îrâdı gibi Kemalist devrimlerin içinde yer almıştır.

 Onun bir besteci olarak en önemli başarılarından ve tanınırlığını artıran faaliyeti, film müziği bestekârlığıdır.  Avrupa ve Amerika’da gelişen sinemacılık, II. Dünya Savaşı sonrasında duraklamış, bu boşlukta da bilhassa ülkemiz, 1939’dan îtibâren bu yüksek sinemacılığın Mısır’da yapılan kötü kopyalarına mâruz kalmıştı. Film müziklerinin Türkçeleştirilmesi, dublaj sanatının gelişmeye başlamasıyla paralel olarak bu sırada doğmuş bir fikirdi. Kaynak’ın kendisine âit 669 eserden 218’i film müziklerinden oluşmaktadır. Kaynak; Allah Kerim, Allahın Cenneti, Çanakkale Geçilmez, Estergon Kalesi, Hafız Behçet, İstanbul Sokakları, Kahveci Güzeli, Kanlı Taşlar, Nasrettin Hoca Düğünde, Sızlayan Kalp, Sızlayan Kalp, Beyaz Zambak, Sonsuz Acı, Yavuz Sultan Selim Ağlıyor ve Yayla Kartalı adlı Türk filmlerine 59, Mısır filmlerinden 47’sine 159 eser bestelemiştir. Bunlar genellikle Mısır filmlerine âit müziklerin Türk mûsıkîsi formunda ve Türkçe güftelerle yeniden bestelenmesi yoluyla yapılmıştır. Böylece Arap müziğinin popüler olduğu yıllarda Türk mûsıkîsininin bu sinemanın yaygınlaştırıcı imkânlarını kullanabilmesinin yolunu açmış, ayrıca Ümmü Gülsüm’ün Harunreşid’in Gözdesi filminin biri Türkçe sözlerle Sâdeddin Kaynak’ın bestelediği ve Müzeyyen Senar’ın seslendirdiği şarkılarla, diğeri de Ümmü Gülsüm’ün seslendirdiği Arapça şarkılarla iki ayrı sinemada vizyona girip Türk müziği dublajlı olanın diğerinden üç kat daha fazla hâsılat yapmasıyla tercihlerinde haklı bulunmuş ve bu şekilde uyarlamalara devam etmiştir. Bununla birlikte Sâdeddin Kaynak bu çeşit uygulamaları ve icrâda bireye özgürce hareket etme imkânı sağlayan serbestliği dolayısıyla 1960’lardan îtibâren yükselecek arabesk müziğin ve yoz kültürün haksız olarak sorumlusu gösterilmiştir. S. Özdemir ve Ş. Beşiroğlu’nun belirttiği gibi; “Kaynak’ın müzikal görüşünün temelini teşkil eden Türk müziğine popülerlik kazandıracak, popüler olacak eserler meydana getirme anlayışı ise meydana getirdiği eserler bazında müzikal bir sıradanlık ve bayağılık olarak ortaya çıkmamıştır.”

Göktürk Ömer

Şevket Süreyya, aslen Deliormanlı olan Balkan göçmeni bir âilenin çocuğu olarak Edirne’de dünyâya geldi. Mahalle mektebindeki ilk eğitiminin ardından askerî rüşdiyeye girdi ve burada ömrü boyunca sürecek arayışlarının ilk merhalesi olarak Osmanlıcılık düşüncesini benimsedi. Edirne’nin işgalinden sonra İstanbul’a gönderilen ve burada Kuleli Askerî İdâdîsi’ne kaydolan Şevket Süreyya, Edirne’nin istirdâdından sonra tekrar buraya gelmiş ve öğrenimini Muallim Mektebi’nde sürdürmüştür. Bu mektepteki tahsîlini bitirmeden I. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle gönüllü olarak askere kaydolup ağabeylerinin şehit düştükleri Sarıkamış cephesine gitmek isteyen Şevket Süreyya, kimi zaman yaya olarak kimi zaman trenle sürdürülen kırk günlük bir Anadolu yolculuğundan sonra Kafkas cephesine varır ve Rus ihtilâli olduğunda hâlâ buralardadır.

Kafkasya’da, gençlik ideali olarak Osmanlıcı görüşlerinin yerini artık Turancılık almıştır. Arayışları etrâfında şekillenen hayâtını anlatmak üzere yazdığı ve 1958’de yayınlanan Suyu Arayan Adam adlı eserinde, “Asıl hedefimiz Azerbaycan’dı ve ordunun bir kolu oralara gitmişti. Bakû, müstakbel Güney Kafkasya’nın başşehri olacaktı. Biz de Ermenistan içinden ve Zenzegur’dan aşarak Karabağ’a, Azerbaycan’a Bakû’ya ulaşmak için yol açıyorduk” diyerek heyecanla anlattığı Turan ideali peşinde bir süre daha sürüklenecek, mütâreke sonrasında yarım bıraktığı Muallim Mektebi’ni bitirip öğretmenlik yapmak üzere tekrar Azerbaycan’a dönecektir. Müfide Ferit’in 1918’de yayınlanan ve Asya’ya gidip orada büyük bir idealist olarak kendini milletine adayan toplumcu karakteri Aydemir’in hikâye edildiği aynı adlı romandan ilhamla kendisini bu adla anmaya başlar. 1934’te çıkacak soyadı kânununda da kendisine bu millî roman kahramanının adını soyadı olarak seçecektir.

Azerbaycan’da, Nuha şehrinde öğretmenlik yaparken, Kızılordu işgaline şâhitlik eder ve sürekli tecessüs hâlindeki kafasının peşinde, aynı günlerde, Bakü’deki Şark Milletleri Kurultayı’na delege olarak katılır. 1970 – 1972 arasında Makedonya’dan Orta Asya’ya Enver Paşa adıyla neşredeceği eserinde, şahsiyeti ve sergüzeşti etrâfında döneminin ve çevresinin târihini ele alacağı Enver Paşa’yla burada karşılaşır. İki yıl sonra ise, yeni bir idealin peşinde, Nâzım Hikmet ve Vâlâ Nurettin’le birlikte Moskova’ya giderek KUTV, yâni Doğu İşçileri Komünist Üniversitesi’ne kaydolur. Burada iktisat okuduktan sonra, 1923’te Türkiye’ye döner. Burada, Aydınlık dergisine Leninizm’le ilgili yazılar yazar ve bir yıl sonra Lenin ve Leninizm başlıklı kitabı yayınlanır. 1925’teki komünist tevkîfâtında tutuklanan Aydemir, on yıl mahkûmiyete çarptırılmasına rağmen bir yıl sonraki genel afla hapisten çıkar ve bu tarihten sonra millî bir sosyalizm çerçevesinde şekil almaya başlayan fikirlerini Kemalist rejimin hizmetine sunar.

Ankara’ya gittikten sonra, Ahmet Cevat Emre aracılığıyla Yüksek Ticaret ve Teknik Öğretim Umum Müdürlüğü’nde muavin görevine getirilen Şevket Süreyya’nın, hazırlamış olduğu Türk Parasının Periyodik Dalgalanma Karakteri adlı rapor da bu sıralarda basılır. 1931’de bir diğer iktisat çalışması, Cihan İktisâdiyâtında Türkiye adıyla yayınlanır ve aynı yılın başında Türk Ocağı genel merkezinde Türk inkılâbının karakteri hakkında verdiği bir seminer, genişletilerek 1932’de İnkılâp ve Kadro adıyla neşredilir. Şevket Süreyya’nın en önemli ve cumhuriyet inkılâplarının içerisinde en öne çıkan faaliyet sâhası, şüphesiz, 1932 – 1934 yılları arasında Yakup Kadri (Karaosmanoğlu), Burhan Asaf (Belge), Vedat Nedim (Tör) ve İsmail Hüsrev (Tökin)’le birlikte hazırlayacakları ve otuz altı sayı olarak yayınlanacak Kadro dergisi bünyesindeki çalışmalarıdır. Kemalist rejimin bilhassa sınıfsız, imtiyazsız toplum idealini, plânlı ve devletçi bir ekonomik program eşliğinde ortaya koymak, hâkim ve mahkûm milletler, hâkim ve mahkûm sınıflar tezadını evrensel ve millî ölçülerde çözümleyerek Türk inkılâbını tamamlamak amacını güden ve bu amaç doğrultusunda Kadro hareketine yön veren isim, Şevket Süreyya’dır; fakat bazı değerlendirmelere göre Recep Peker ve Atatürk’ün inkılâp ideolojisi konusunda bir rakip olarak temâyüz etmesine ilişkin kaygılarıyla, Aydemir’e göre ise, “İstanbul’daki levantenlerle ve ekalliyat muhitleriyle, ithalatçı çevreleriyle, daha doğrusu iş âlemi diyebileceğimiz o günün insanları ile garip bir işbirliği içinde” olan İş Bankası çevresinin saldırılarıyla bu yayın faaliyeti sonlandırılmış, Yakup Kadri’nin Tiran’a elçi olarak gönderilmesinden sonra dergi kapanmıştır.

Kadro dergisinin kapatılmasından sonra 1936’ya kadar Ankara Ticaret Mektebi Müdürü olarak çalışan Aydemir, 1936 – 1937 arasında Ankara Belediyesi İktisat Müdürlüğünü deruhte etmiş, Demokrat Parti’nin iktidara geleceği 1950 yılına kadar, İktisat Vekâlet, Ticâret Vekâleti ve Başbakanlık bünyesinde çeşitli teknik görevlerde bulunmuş, bu tarihten sonra Kayaş Vâdisi’ndeki toprağına çekilerek Suyu Arayan Adam adlı hâtırâlarını yazmaya başlamıştır. 1960’larda Doğan Avcıoğlu’nun yönetiminde çıkan Yön dergisinde yazıları yayınlanan ve 1965’te Sosyalist Kültür Derneği’nin kurucuları içerisinde gördüğümüz Şevket Süreyya, bu dernek için kaleme aldığı Türk Sosyalizminin İlkeleri adlı eserde temellerini Kurtuluş Savaşı’ndan alan halkçı, devletçi, Atatürk milliyetçiliğine dayalı bağımsızlıkçı ve antikapitalist bir millî sol program oluşturmuş, bir bakıma Kadro yıllarındaki düşüncelerini devâm ettirmiştir. Aynı târihlerde, Atatürk dönemini anlattığı Tek Adam (3 cilt: 1963 – 1965), İsmet Paşa dönemini anlattığı İkinci Adam (3 cilt: 1966 – 1968), Menderes’in hayâtını ve Demokrat Parti’yi anlattığı Menderes’in Dramı (1969) ve Enver Paşa’nın sergüzeşti etrâfında imparatorluğun son dönemlerini anlattığı Makedonya’dan Orta Asya’ya Enver Paşa (3 cilt: 1970 – 1972) adlı kitaplarıyla, son asır târihimizin önemli ve büyük bir bölümünü ele aldığı geniş bir külliyat oluşturmuştur.

Göktürk Ömer

Yomom, Yanomama veya Yanomami, olarak bilinen grup Venezuela ve Brezilya sınırındaki Amazon yağmur ormanlarında yaklaşık olarak 200-250 köyde yaşayan ve 35.000 yerli insandan oluşan bir gruptur.

Yanomami grubu hakkında batı dünyasına ilk bilgiyi ve raporu, Apolinar Diez de la Fuente yönetimindeki bir İspanyol seferi sırasında Padamo Nehri üzerinde yaşayan Yanomami halkını 1759 yılında ziyaret ettiğinde kaleme almıştır. Bu topluluğun sayıları köle avcılığı sırasında yavaş yavaş azalmaya başlamıştır.

Yanomami halkının dış dünya ile ilk ve sürekli teması 1950’lerde Yeni Kabileler Misyonu  üyelerinin ve İsa Derneği ile Don Bosco’nun Satıcıları’ndan Katolik misyonerlerin gelişiyle başlamıştır.

1970 yılından itibaren Brazilya hükümeti ve çeşitli şirketlerin girişimi ile Yanomami halkının yaşadığı topraklarda altın ve diğer değerli maden yatakları bulundu. Özellikle altın madenlerini işletmek ve kullanmak amacı ile Yanomami  toprakları ve halkı büyük zarar gördü. Yanomami topraklarında altın arama süreci ile birlikte, şiddet, ciddi sağlık ve sosyal sorunlar başladı ve halen daha devam ediyor.

1978’de Yanomami Yanlısı Komisyon (CCPY) kuruldu. Başlangıçta bir Yanomami Parkı Oluşturma Komisyonu olarak adlandırılan bu komisyon, Yanomami’nin toprak, kültürel, sivil ve siyasi haklarının savunmasına adanmış bir Brezilya sivil toplum kuruluşudur.

Yanomami halkı kendilerini birleşik bir grup olarak değil, politik olarak özerk köyleri olan ve ilişkili bireyler olarak tanımlamaktadır. Yanomami toplulukları, benzer yaşlara ve akrabalıklara sahip oldukları birçok iç içe geçmiş gruplardan oluşmaktadır.

Yanomomi topluluklarında olgun erkeklerin çoğu siyasi ve dini otoriteye sahiptir. Muhtarlar yönetimde söz sahibidir. Muhtarlar hem köy içinde hem de komşu topluluklarla anlaşmazlıkların çözümünde beceri göstererek siyasi güç kazanırlar.

Yanomami grupları genellikle çocukları ve geniş ailelerinden oluşan köylerde yaşıyor. Köylerin büyüklüğü  50 ila 400 yerli insan nüfusuna sahiptir. Tüm köy shabono adı verilen ortak bir çatı altında yaşamaktadır.  Shabonos, karakteristik bir oval şekle sahiptir ve merkezde çatısı açık alan vardır.

Yanomomi halkının besin ihtiyacı genellikle toplama, avcılık ve balıkçılık yoluyla elde edilen vahşi kaynaklarla sağlanır. Yanomami halkı avcılar, balıkçılar ve bahçe tarımı ile uğraşan yerliler olarak bilinir. Kadınlar bahçelerde çalışırlar. Erkekler, bahçeler için orman alanlarını temizlemek için ağır işler yaparlar. Yanomami için bir başka besin kaynağı da kurtçuklardır.

Yanomomi halkı vücutlarını tüyler ve çiçeklerle süslerler. Ziyafet verme gelenkleri vardır ve ziyafet  sırasında çok yemek yerler ve kadınlar gece geç saatlere kadar dans edip şarkı söylerler.

Yanomami halkının ölen akrabalarının kemiklerini yedikleri bir ritüelleri vadır. Kemikler toplanır ve yakılır. Küller daha sonra tüm topluluk tarafından tüketilen muzdan yapılmış bir çorba ile karıştırılır ve yenilir. Bu şekilde ölen atalarının ruhunu kendi bedenlerinde diri tuttuklarını düşünürler.

Yanomami dilleri dört ana çeşittir: Ninam, Sanumá, Waiká ve Yanomamö. Pek çok yerel varyasyon ve lehçe de vardır, böylece farklı köylerden insanlar her zaman birbirlerini anlayamazlar.

Yanomami halkı savaş veya düşman saldırısında çok şiddetli bir karşılık verirler. Hatta başka topluluklarının çocuklarını dahi öldürdükleri bilinmektedir.

Son bilgileri göre ise Çin Wuhan’da başlayan Corona virüs salgını Amazon ormanlarına ve Yanomami halkına kadar ulaştığı ve ölümlerin meydana geldiği bilinmektedir.

Umut Güner

Hasan Kızıl, farklı nedenlerle yürüyemeyen her türlü engelli canı mutlu sona ulaştırmak için zorlu bir mücadelenin içine girecek. Geçirdiği trafik kazası sebebiyle veya yaşadığı hastalıklar nedeni ile yürüme yetisini kaybeden bu hayvan dostlarımızın hem duygusal hem de mutlu anlarını ekrana taşıyacak.

Daha önce kendi imkânlarıyla 500’den fazla engelli canı yürütmeyi başararak hayatlarını tamir eden Hasan Kızıl’a programda veteriner hekim Esra Şenol eşlik edecek.

BİR DÜNYA İMPARATORLUĞUNUN
KARİZMATİK KURUCUSU: OSMAN BEG…

Osman Beg karizmatik bir lider olarak ortaya çıkmadan önce, mevcut koşullar ve coğrafi ortam nasıldı? Ailesiyle, yoldaşlarıyla ve diğer unsurlarla nasıl bir ilişkisi vardı? Bey olarak seçilmesinde ne gibi etkenler belirleyici olmuştu? Askerî faaliyetlerinde geliştirdiği stratejiler nelerdi ve gazîlikle alplığı şahsında nasıl birleştirmişti? Osman Beg, her yönüyle bağımsız bir beylik kurarken nelere önem vermişti? Nasıl bir kurumsal yapılanmayı ve nüfus politikasını benimsemişti? Bizans saray tarihçilerinin bile dikkatini çekmiş olan büyük icraatları niçin Selçuklu kamuoyunda âdeta görmezden gelinmiş ve pek kayda değer bulunmamıştı?

Osmanlı kuruluş ve yükselme dönemleri, askerî ve idarî kurumları ve Osmanlı padişahları gibi meseleler üzerinde araştırmalar yapan Uğur Altuğ, kariyerinin henüz başında Osmanlı erken devirlerine ait arşiv belgeleri üzerine yoğunlaşarak, hocası Halil İnalcık ve Evgeni Radushev’le birlikte, peş peşe imparatorluğun en eski tahrir defterlerinin yayınına imza attı. İnalcık’ın Osmanlı Devleti’nin kuruluş sürecinin cereyan ettiği sahalarda 2000’li yıllarda yaptığı toponomi çalışmalarında da hazır bulundu.

Elinizdeki kitapta Doç. Dr. Uğur Altuğ’un öğrencilik yıllarından beri cazibesine kapıldığı Osman Beg efsanesi, arşiv belgeleri ile en arkaik ve modern kaynaklardan yararlanılarak zaman, mekân, ortam, karizma kavramı ve kurumsal yapılanma süreçleri çerçevesinde inceleniyor. Sevk ve idare yeteneği, atılganlık, cesaret, öngörü, sağduyu gibi özellikleri ve donanımı sayesinde Osman Beg’in, karizmatik otoriter kişiliği ile kendisine çektiği kitlelere nasıl yeni bir ruh ve heyecan verdiği gözler önüne seriliyor.

“Osman Beg”, tüm okuyucuları Osmanlı İmparatorluğu’nun tohumlarının atıldığı zamanlara götürüyor…

Tarihçi Umut Güner tarafından kaleme alınmış bir kitaptır. Ahilik, fütüvvet ve tasavvufi düşünce ekseninde yazılmış akademik bir kitap olarak göze çarpmaktadır. İslamiyet öncesi dönemden Osmanlıların kuruluşuna kadar ahilik ve fütüvvet düşüncesi kitapta ele alınmaktadır. Kitap bu konularda yazılmış en geniş kapsamlı ve kaliteli içeriğe sahip bir kitaptır.

Tarihte Fütüvvet ve Ahilik Kitabı’nın Yazar Tarafından Yazılmış Ön Sözü:

Kaleme aldığımız eserimizin birinci bölümünü oluşturan Fütüvvet düşüncesinin kökleri, tarihi süreç içerisinde İslâmiyet öncesi kadim Arap toplumuna kadar gitmektedir. Fütüvvet ve onun idealleştirilen insan tipi olan feta algısı ise İslâmiyet öncesi Arap toplumunun insanî, ahlakî ve örfî değerlerini ifade eden bir insan karakterinin numunesidir. İslâm öncesi dönemde insanî değerler manzûmesi olarak ifâde edebileceğimiz bu düşünce Kur’ân-ı Kerîm kelamının nuzulü ile birlikte İslâmî değerler ile içe içe girmiş ve âdeta İslâmî inancın ideâlize ettiği mü’min insan karakterinin esasını oluşturmuştur.

Cahileyeden başlayarak gelen bu düşüncenin İslâmî kaynakların etkisi ile birlikte tarihi süreçte nasıl bir farklılık arz ettiğini, zaman içerisinde nasıl ve ne şekillerde müesseseleşmesini sağladığını teferruatlı bir şekilde incelemeye ve ele almaya çalıştık. Kur’ân-ı Kerîm ile birlikte öngörülen İslâmî ideal insan tipini besleyen fütüvvet ruhunun ve düşüncesinin oluşumunu inceledik. Zamana ve şartlara bağlı olarak münferît bir hareket olarak ortaya çıkan bu olgunun; siyasi, sosyal ve ekonomik olarak hangi şartlar içerisinde müesseseleştiğini gözlemledik. İslâmî fütüvvet felsefesinin Ortaçağlar Anadolu’suna gelişini ve burada Müslüman Türk an’âne, kültür ve değerleri ile içselleştirilip Türk’e özgün bir Ahilik düşüncesi olarak ortaya çıkışını ele aldık.

 Eserimizin ikinci bölümünü ise Ahilik başlığı oluşturmaktadır. Ahilik hiç şüphesizdir ki Müslüman Türk’e özgün bir yapılanmadır. Ahiliğin felsefi olarak temelinde onu besleyen kaynak olarak İslâmî fütüvvet düşüncesi ile birlikte Türk an’ane, kültür ve değerleri bulunmaktadır. İslâm öncesi Türk kültür ve hayatına kadar kökleri giden esas itibarı ile de XIII. yüzyılda Anadolu’da şekillenen ve müesseseleşen Ahilik düşüncesi, Türk kültür ve medeniyet hayatında önemli bir yere sahiptir. Özellikle kurumsallaştığı dönemden itibaren Türk siyasi, askeri, sosyal ve ekonomik hayatında etkisini giderek arttırmış ve söz sahibi olmuştur. Ahilik Anadolu Türk Tarihi için çok önemli bir sosyal zümredir. Özellikle Anadolu’nun Türkleşmesi, İslâmlaşması ve toplumsal hayatın düzenlenmesi ile birlikte birçok siyasi ve askeri alanda Ahiliğin izleri açık bir şekilde görülmektedir.

Bu eserimizde biz, Türk tarihine damgasını vuran ve Türk kültürü ile insanî değerlerinin yeni kuşaklara aktarımını ve korunmasını sağlayan Ahilik tasavvurunun ortaya çıktığı ve şekillendiği tarihî süreci, dönemini; Türk siyasi, ekonomik ve sosyal hayatına etkilerini teferruatlı bir şekilde ele almaya çalıştık. Ahiliğin beslendiği kaynakları inceledik ve konuyu tüm boyutları ile ifade etmeye çalıştık.

Kaleme aldığımız bu çalışmanın uzun süren ve büyük mesaisi olan bir çalışmanın ürünü olduğunu ifâde etmeliyiz. Bu çalışmaya hazırlanırken mevcut birinci el kaynaklardan ulaşabilme imkânımız olanları inceledik, ağırlıklı olarak ise daha önce bu konular üzerine çalışma ve mesaisi olan hocalarımızın kitap, makale ve tezlerinden de yararlandık. Ayrıca bizim bu çalışmamız da daha önce bu konu üzerine yapılan kitap çalışmalarından farklı bir metodoloji izlediğimizi de ifade etmeliyiz.

Ele aldığımız iki mefhumun daha iyi anlaşılabilmesi için Semantizm(Anlam bilim) usulü ile kelimelerin lugavî, ıstılahî ve tarihî tahlillerini yaptık. Daha sonra bu iki olguyu tarihi kronolojiyi göz önünde bulundurarak tarih bilimi nesnelliği içerisine ele aldık ve teferruatlı bir şekilde inceledik. Ele aldığımız iki kavramın dinî, sosyal ve siyasî hayat üzerindeki derin ve büyük etkisi hasebiyle bu iki kavramı kültür tarihi açısından da siyasî, sosyal ve dinî yönleri ile de ele aldık.  Kavramların kendi içlerinde ve birbirleriyle bir bütünlük oluşturmaları nedeni ile eserimizde zaman zaman önceki bölümler de yazdıklarımıza atıfla hatırlatmalar yaptık ve tekrarlara gittik.

Edebiyat Tarihi son birkaç asır önce kavram haline gelen bir ifadedir. Edebiyat Tarihi, bir milletin tarih içerisinde edebî eserlerini ele alır. Bu eserlerin özelliklerini ve sanat ekolleri içindeki yerini anlatır. Edebî tenkit ise, tarihî bilgilerle ilgilenmeyip edebiyatla ilgili olan bir eserdeki değerleri tespit edip değerlendirmeler yapar. Edebiyat Tarihi’nin ele aldığı konuları Siyer ve Arap Edebiyatı kaynaklarında dağınık ve kronolojik olarak bulma imkânı zayıftır. Edebiyat Tarihi kitaplarının en güzel yanı konu ve yazarların kronolojik olarak tarihî bilgiler ışığında ele alınmasıdır. Bu durumda Edebiyat Tarihi ile İslâm Tarihi daha da yakın bir konumda bulunmaktadır. Her iki disiplinin de bu eserden azami ölçüde yararlanması söz konusu olmaktadır. Son yüzyılda yazılan ve adında edebiyat tarihi geçen kaynaklardan bir kaçının adından söz etmek yerinde olacaktır;

• elIsfehânî, Kitâbu’lEgânî,
• Zemahşerî, elMüstaksâ fî Emsâli’l’Arab, (Beyrut, 1987).
• Mustafa Sâdık erRâfiî, “Târihu Âdabi’lArab”,
• Şevkî Dayf, “Târîhu’lEdeb el’Arabî”,
• Sibâ’î Beyyûmî, “Târîhu’lEdebi’l’Arabî”,
• Hasan Zeyyât, “Târîhu’lEdebi’l’Arabî”,
• Carl Brocelman, Târîhu’lEdebi’l’Arabî” (GAL),
• Fuat Sezgin, Târîhu’tTürâsi’lArabî (GAS),
• Corcî Zeydân, Târîhu Âdâbi’lLügati’l’Arabî,

Bu eserlerden biri hakkında kısaca bilgi vermek yerinde olacaktır. Mustafa Sâdık erRâfiî, “Târihu Âdâbi’l’Arab” adlı eserinde Arapların yaşadığı ülkeler, Arapların asılları, bâide (izleri kalmamış) ve bâkiye (devam eden) Araplar, tabakâtü’l’Arab, panayırlar gibi konuları ele alır ve daha sonra Edebiyat Tarihi’nin konularını inceler.

Sonuç olarak, Siyeri Nebi ilmi ile Arap Dili ve Edebiyatı ilminin semantik açıdan anlam alanını incelediğimizde konu ve kaynak açıdan birbirleriyle irtibatlı/ilişkili olduğu, Siyer’in genel, Arap dilinin konu ve kaynaklarının özel bir konumda olduğu görülür. Her iki alanın kaynakları birbiriyle iç içe geçmiş olduğunu söylemek abartılı olmayacaktır.

Mehmet Akif Özdoğan

SAMER

Siyer’in geçmişten günümüze kaynaklarına baktığımızda, hemen hemen hepsinin Arap Dili ve Edebiyatı’nın da bir şekilde kaynağı olduğu görülür. Bu durum ya, Arap Dili ve Edebiyatı’nı anlamada gerekli olan alt yapı tarihî ve coğrafi bilgilerdir ya da bizzat konu ile ilgili bilgilerdir. Bazı eserler de vardır ki bire bir her iki alanın da ortak kaynaklarıdır. Bu nedenle bu iki bilim dalına İslâmî ilimlerde kaynak açısından iç içe geçmiş en önemli iki bilim dalı dememiz abartı olmayacaktır.

Söz konusu alanların kaynaklarının benzerlik ve ortaklığının iyi anlaşılması açısından belli başlı öne çıkan kaynaklardan bazılarını belirtmemiz faydalı olacaktır.

• Ezrakî, “Ahbârü Mekke”,
• Cevâd Ali, “Târihu’lArab Kable’lİslâm”,
• Muhammed Şükrî  elÂlusî,  “Bülûgu’lEreb  fi  Ma’rifeti  Ahvâli’lArab”,
• Nâsuriddîn Esed, “Mesâdirü’şŞi’ri’lCâhilî”,
• Carl Brocelman, “Târîhu’lEdebi’lArabî”,
• Corcî Zeydân, Târîhu Âdâbi’lLügati’l’Arabî,
• Taha Hüseyn, “fi’lEdebi’lCâhilî”,
• İsfehânî, “elEganî”,
• İbn Esir, “elKâmil fi’tTârîh”
• Mufaddal b. Dabbî, “elMufaddaliyât”,
• Asmaî, “elAsmaiyyât”,
• Ebu Temmâm, “Divânü’lHamâse”,

 Divanlar: İslâm Öncesi, Sadrü’lİslâm, Emeviler, Abbasiler ve günümüze kadar gelen şairlerin yüzlerce divanı.

• Lügatler: Halîl b. Ahmed’in “Kitabü’l’Ayn” adlı lügatinden itibaren yüzlerce lügat.
• İbn Kelbî, “Kitabü’lAsnâm”,
• Yâkût elHamevî, “Mu’cemü’lBüldân”,
• Adem Apak’ın “İslâm Tarihinin Ana Kaynakları ve Müracaat Eserleri” adlı makalesi. Söz konusu makalede yüze yakın İslâm Tarihiyle ilgili kaynaklara yer verilir. Bu kaynakların hemen hemen tamamının, Arap Dili ve Edebiyatı’nın kaynağı konumunda olduğu görülür.

Genel olarak Siyer kaynağı olan bazı eserlerde Arap Dili ve Edebiyatı ile ilgili konu ve bölümleri sıkça görmek mümkündür. Örnek olması açısından öne çıkan bazı Siyer ve İslâm Tarihi kaynaklarına göz atmamız yararlı olacaktır.

İbn İshak, “esSiretü’nNebeviyye”:

İbn İshâk bu muhtasar eserine Hz. Peygamber’in nesebi ile eserine başlar. Zünuvâs gibi emirlerle ilgili fahr (övgü) şiirlerine yer verir. Eserinde hemen hemen her konuyla ilgili şiirlerden nakiller yapar. Arapçanın özelliklerinden bahseder. Ümeyye b. Ebi’sSalt’ın şiirlerine geniş yer verir. Peygamberimizin dedesi Abdulmuttalib’in Kabe’nin kapısına tutunarak söylediği şiiri coşkuyla terennüm eder. Yine Abdullah b. ezZiba’ra’nın Ebrehe’nin ordusunun hezimetini anlatan şiirine yer verir. Kabilelerin taptıkları putlar hakkında bilgileri, onlarla ilgili şiirleri de derleyerek nakleder. Peygamberimizin annesi Âmine’nin oğlunu rüyasında müjdelendiğinin tasvir edildiği şiiri nakleder. Varaka’nın Hz. Peygamber’i metheden şiirleri konu içinde ele alır. Ebû Tâlib’e ait şiirleri ayrı bir coşku ile anlatır. Peygamber şairi Hassân b. Sâbit’in şiirleri, Hansâ’nın mersiyesi, Uhud Asaşı ile ilgili şiirler, Peygamber şairi Ka’b b. Mâlik ile ilgili şiirler ve Beni Nadir’in sürgün edilmesi ile ilgili şiirlerden birer demet sunar. Kısaca hemen her konuyu şiirle tezyin eder.14 İbn İshâk şiire o kadar önem verir ki bazen sâhibine ait olmayan şiirleri de nakleder. Nitekim İbn Sellâm elCümahî gibi edebiyat eleştirmenleri tarafından bu yönü tenkit edilmiştir.

İbnu’lEsîr, “elKâmil fi’tTârih”:

İbnu’lEsîr’in, “elKâmil fi’tTârih” adlı geniş hacimli eserinde bolca şiir karşımıza çıkmaktadır. Dolayısıyla söz konusu eser, Arap edebiyatçısının direkt ve dolaylı başvuru kaynağı niteliğindedir. Hicri takvimin tarihi ve başlangıcı ile ilgili şiirlere dahi yer verir. Ficâr Asaşları ile ilgili şiirlerden demetler sunar.

“Erdemliler grubu (hilfü’lfüdûl), Mekke vadisinde tek bir zalimin kalmaması için sözleşip anlaşma yaptılar.”

Hz. Ebû Bekir, Hassân b. Sâbit ve Haricilerle ilgili bol miktarda şiirlerle konuyu süsler ve edebî zevkin canlanmasına yardımcı olur.

Belâzurî, “Ensâbü’lEşrâf”:

Belâzurî de Arap dili ve edebiyatına önem verir. Arapların atası Ya’rub Kahtan’a ait şiirlerden nakiller yapar. Abdülmuttalib, Fil Ordusu, Şâir Nâbiga ezZübyânî, Velîd b. Mugîre hakkında şiirler nakleder. Ka’b b. Mâlik’in şiirine atıfta bulunur. MuhâcirEnsâr kardeşliğini tasvir eden şiirlere de örnekler verir. Belâzuri’nin Arap dilinin özelliklerini ve şiirlerini eserinin birçok yerinde görmek mümkündür.

İbn Reşîk elKayrevânî, “el’Umde fî Mehâsini’şŞi’r ve Âdabihi ve Nakdih”:

İbn Reşik’nin, bu eseri Arap edebiyatı ile ilgili olmakla beraber Arap kabileleri, şiir tarihi, şiir söyleyen sahabiler, şiirle kazanç, Arapların nesepleri, halife, kadı ve fakih şairler, Eyyamü’lArab, at, ahbar, ülkeler gibi çok miktarda İslâm tarihinin direkt ilgilendiği alanlarla ilgili sağlıklı bilgiler vardır. Âdeta bu eser Arap edebiyatı ile İslâm Tarihi’nin iç içe geçtiği ansiklopedik bir eser olarak önemli bir konuma sahiptir. Nitekim İbn Haldûn da İbn Reşîk ve bu eserinin över ve İbn Reşik kadar edebî sahaya hâkim birini görmediğini belirtir. Hatta İbn Haldûn’un “Mukaddime” adlı eserinde Arap kültürü ile ilgili bölümü telif ederken en önemli referansının bu eser olduğu görülür. Bu durumu müsteşrikler de ifade eder.

Isfehânî, “elEgânî”:

Isfehânî’nin şarkılar anlamına gelen “elEgânî” adlı eseri Arap dili ve edebiyatı, tarih, Arap kültür tarihi, şarkı ve tarihi ile ilgili kapsamlı bir kültür tarihi eseridir. Bu eserde ele aldığı konularla ilgili bir şiir veya şarkı sözünü nakleder. Eser kronolojik olmamakla beraber kendine göre seçme konulara yer verir. Tarihî şahsiyetlerin hayatları, şiirleri ve özellikleri ile ilgili eğlendirici ve eğitici bilgilere yer verir. Emeviler dönemi gazel şairi Ömer b. Rebi’a’ya ağırlık verir ve onun gazellerinden alıntılar yapar. Emeviler dönemi nakize (atışma) şairlerinden Ferezdak, Cerir ve Ahtal’ın atışmaları ile ilgili şiirleri nakleder ve atışma durumları hakkında bilgi sunar. O dönemin ünlü eleştirmeni Sükeyne bintü elHüseyn’in bu şairler hakkında yaptığı hakemlik ve eleştirileri, şiir zevki ve eleştirisi kapsamında uzun uzun anlatır.

Zemahşerî, “elMüsteksâ fî Emsâli’l’Arab”:

Arap atasözleri (darbı mesel) de hem Arap dilinin hem de Siyer’in önemli başvuru kaynağıdır. Atasözleriyle ilgili çok sayıda eser telif edilmiştir. Bunlardan biri de Zemahşerî’nin, “elMüsteksâ fî Emsâli’l’Arab” adlı eseridir. Bu eserlerdeki atasözleri İslâm öncesi dönemden itibaren yaşanmış bir olaydan çıkarılan çok önemli nasihat ve dersler niteliğindedir.

Mehmet Akif Özdoğan

SAMER

Taine’nin “Her asrın ve milletin edebiyatı, kendi tabiî ve sosyal çevresinin ürünüdür”, ifadesi özellikle İslâm öncesi dönemin Arapları için oldukça yerinde bir ifadedir. Araplar, “Kuşkusuz şiir, Arapların Divânıdır” derken inşâd ettikleri şiirlerin arşiv, belge ve kaynak olduğuna dikkat çekmişlerdir. Şiir ifadesini genişletirsek genel olarak edebiyat; dönemin tarihî, coğrafi, siyasal, dinî, kültürel, ekonomik ve ahlakî yapısını yansıtan bir arşiv hazinesi değerindedir. Câhiliye edebiyatı, onların yaşadıkları çevrenin bir nevi edebiyat alanına yansıması idi. Arapların yaşadıkları çevre, çöl, kuraklık, yolculukları ve kabile çekişmeleri hep içe dönüktü.2 Araplar uçsuz bucaksız genişliği, duru ve mavi göğü ile pek çok imkânsızlıklara rağmen çölde geniş bir edebiyat oluşturmuştu3 Bu zor şartlar onları şiir ve şarkı söylemeye sevk etti. Onlar çölde deve eşliğinde (hidâ) şarkı ve şiir söylediler. Araplar, yaşadıkları hayatı mücadelesini şiir ve nesirle en güzel güzel şekilde ifade edebildiler.

Her millette benzeri özellikler olmakla birlikte çöl ortamı, masmavi gökyüzü, kabile çekişmeleri, uçsuz bucaksız genişlikler içerisinde yaşanılan bir hayat, Araplara doğal olarak dil ve şiir söyleme yeteneği kazandırmıştır. Gelir kaynaklarının son derece sınırlı olduğu Mekke ve çevresinde çok miktarda şair yetişmiş ve şairlik zamanla çok önemli meslek haline gelmiştir. Hayatla edebiyatın iç içe olduğu Mekke ve civarında oluşan tarih ve edebiyatı o günkü şartlarda birbirinden ayırmak veya ayırt etmek de zordur. Bugün itibariyle baktığımızda her iki ilim dalının da aynı konularla bazen asıl bazen yan dal olarak ele alındığını görmek mümkündür.

Sonraki dönemlerde Arap Dili ve Edebiyatı uzmanları İslâm öncesi ve sonrası Arap dili ve edebiyatının özel konularını incelemeden önce Siyer’in şu konularını ön bilgi olarak ele almışlardır. Bu konular başlıca şunlardır;

• Mekke ve çevresinin coğrafi konumu,
• Mekke ve çevresinin tarihi,
• Kabe ve kutsal mekânlar, Kabe hizmetleri (ridafe, sikâye vs)
• İslâm öncesi dinler,
• İslâm’ın zuhûru ve gelişmesi,
• Asaşlar (Eyyâmü’lArab),
• Bayramlar,
• Örf ve adetler,
• Panayırlar

• Yazın ve kışın yapılan ticaret yolculukları,
• Kabileler ve yönetimi, kabilelerin birbirine üstünlüğü.

Bu konuları çoğaltmak ve bilgi vermek mümkün ancak burada genel başlıklarla yetindik. Siyer’in genel konularından sonra Arap Dili ve Edebiyatı’nın öne çıkan konularını da şu şekilde sıralayabiliriz;:

• Şiir,
• Hitâbet,
• Darbı meseller,
• Ünvân takdiri,
• Kabenin duvarına asılan şiirler,
• Övünme şiirleri,
• Emirleri medheden şiir ve şairler,
• Muallaka şâirleri,
• Çöl şâirleri,
• Okuma ve yazma,
• Arap dili
• Belâgat sanatları,
• Mersiye,
• Hiciv,
• Edebî eleştiri ve eleştirmenler,

Her iki disiplinin genel konularını ele aldıktan sonra şimdi de ortak konularına göz atalım.

Siyer, Arap Dili ve Edebiyatı ile genel olarak saydığımız konular üzerinden ilgilenir ve bunları dil, edebiyat, kültür tarihi gibi başlıklarla ele alır. Yine olayların tarihî gelişim süreçlerini, onlara tarihî bir olay olarak bakarak kayda geçirir ancak teferruata girmez. Aynı şekilde Arap Dili ve Edebiyatı da, Siyer’in yukarıda ele aldığımız konularını inceler. Mesela, Muallekayı seb’a şiir ve şâirleri hakkında bilgi vermek için, Kabe, Kabe’nin tarihî ve dinî durumundan söz edilir. Kabe’nin hem dinî hem de ticaret için uygun bir çevre olduğu belirtildikten sonra edebiyat eleştirmenlerince bir yıl süreyle tenkih edilen şiirlerin seçilerek Kabe’nin duvarına asıldığı bilgisi nakledilir. Burada söz konusu olan sadece seçilmiş şiirler değildir, şiirlerin nereye, niçin, nasıl asıldığı da kronolojik olarak tespit edilir. Zira konu ile ilgili ve irtibatlı hâdiseler ele alınmadan konu eksik ve irtibatsız kalacaktır.

Burada her iki ilim dalı açısından iç içe girmiş konulardan da söz edebiliriz;

• Çöl ve şiir,
• Cin ve ilhâm,
• Kâhin ve tumturaklı sözler (edebî sanatlar),
• Kabe ve muallakai seb’a,
• Emirler ve medhiyeler,
• Kabile ve şâir,
• Asaşlar ve övünme şiirleri,
• Kabe’nin bakımı ve Kabe ile ilgili şiirler,
• Peygamber ve medhiyeler/natlar,
• Ticaret ve seferler,
• Hikmetli sözler, darbı meseller ve ünvan takdirleri,
• Peygamber ve şairler,
• Kur’ân’da şiir ve şairler,
• Kur’ân vahyi karşısında şiiri bırakan şâirler,
• Sahabenin entelektüel seviyenin gelişmesi ve dil boyutları,
• Yemek yedirme adetinden “edeb” ve edebiyata intikal,
• Ahbar kavramı ve kültür.

Sonuç olarak, Arap Dili ve Edebiyatı ile Siyer’in ortak konularının oldukça fazla ve iç içe geçtiği görülür. Ortak olmayan mevzular ise her iki disiplin açısından göz ardı edilemeyecek durumdadır. Ancak Siyer daha genel olduğundan Arap Dili ve Edebiyatı’nın bütün konularını; hem tarihini hem de içeriğini ele almaktan geri kalmaz. Arap Dili ve Edebiyatı ise özel konularını ele alırken konuya giriş ve konunun anlaşılması açısından hâdisenin yaşandığı ve olduğu tarihî çevre hakkında genel bilgilerle ilgilenir.

Mehmet Akif Özdoğan

SAMER

RAMAZAN AYI NE ZAMAN BAŞLIYOR?

Ramazan ayı 24 Nisan 2020 tarihinde başlayarak, 23 Mayıs 2020 tarihinde sona erecek.

RAMAZAN BAYRAMI NE ZAMAN?

Ramazan Bayramı

24 Mayıs 2020 Pazar 1. Gün

25 Mayıs 2020 Pazartesi 2. Gün

26 Mayıs 2020 Salı 3. Gün

Oruçlu iken, oruçlu olduğunu bile, bile mastürbasyon yapan kimse, inzal olup meni gelirse orucu bozulur, gusül abdesti gerekir. Bu durumda gününe gün kazası gerekir, kefaret gerekmez (Yani 61 gün oruç tutması gerekmez)
Mastürbasyon halinde boşalma olmamış yani şehvetle meni akmamışsa “mezi” denilen ince sızıntı gelse bile, bununla oruç bozulmaz, gusül de gerekmez.

Oruçluyken masturbasyon yapmamak lazımdır. Çünkü bu orucun özüne ruhuna aykırıdır.
Oruç iradeye hakim olma eksersizidir. Masturbasyon gibi irade eksikliği veya nefse uyma oruçla bağdaşmaz.
Ama yapılmışsa ve meni gelmişse gününe gün kaza yapılır. Meni gelmemişse bir şey gerekmez. (Fetavay-i Hindiye Cilt 2 Syf: 40. Nimet-i İslam Sayfa 528. Fikri Yavuz İslam İlmihali Syf: 276)

Bir Ramazanda iki defa mastürbasyon yapana kefaret de gerekir. Çünkü Ramazanın bir gününde, kaza gereken bir şey yaparak orucunu bozan kimse, başka gününde de bu şeyi kasıtla yine yaparsa, kefaret de gerekir.
Fetava-i Hindiyye, Bahr-ür-raik ve Dürr-ül-muhtar

Opr. Dr. Ali Hatay

Masturbasyon enerji kaybı boşalma ve tatmin olmadır. Çok defa yapılan bu işten de suçluluk ve pişmanlık duyulur. Ama bu duygular kişinin bilmemesinden ileri gelir. Masturbasyonun fayda ve zararlarını, dini hükümlerini bilen birisi bu duyguları yaşamaz. Çünkü zaruri halde yaptı ise pişmanlık duymaz, zaruret dışında yaptı ise pişmanlık duyar.

Opr. Dr. Ali Hatay

Sık ve zorlayıcı mastürbasyonlardan sonra penisten kan gelebilir. Çünkü bu bir travmadır.
Her travma gibi bu travmada penisi örseler ve zedelenmesine neden olur. Penis içinde veya penis kökündeki idrar ve meni kanallarında küçük kılcal damarların çatlaması sonucu penisten kan gelebilir. Kan cilt altına sızacak olursa cilt morarması ve şişlikler yapar.
Tedavide elbette masturbasyonu bir düzene sokmak, cinsel perhiz yapmak, ve travmatik oluşumların geçmesini beklemek lazımdır. Bu organa nazik davranmak gerekir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca koronavirüsün yaygın olduğu il ve ilçeleri gösteren haritayı yayınladı. En yoğun il İstanbul olurken, İstanbul ilçeleri yoğunluk haritası dikkat çekti. İşte corana virüsün yoğun olduğu  ilçeler.

Koronavirüs tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de büyük bir risk ve tehdit olmaya devam etmekte. Sağlı kBakanı Fahrettin Koca en son açıklamasında Türkiye geneli corona virüs haritasını göstererek virüsün yoğun olduğu il ve ilçelere dikkat çekti. En büyük şehrimiz olan İstanbul’da durum oldukça kritik. Peki İstanbul’da hangi ilçelerde yoğunluk çok fazla?

İSTANBUL İLÇELERE GÖRE CORONA VİRÜS YOĞUNLUĞU

Bağcılar, Esenler, Bayrampaşa, Büyükçekmece, Küçükçekmece, Beylikdüzü, Esenyurt, Avcılar, Zeytinburnu, Bakırköy, Eminönü, Fatih, Beşikktaş, Arnavutköy, Üsküdar, Kadıköy, Ümraniye, Ataşehir, Maltepe, Kartal, Pendik

Masturbasyon enerji kaybına neden olan bir olaydır. İnsanın ameliyat veya hastalık durumlarında enerjiye, kuvvete ihtiyacı vardır.
Bu nedenle yapılan masturbasyon enerji kaybına neden olacağı için hastalığın uzun sürmesine ve iyileşme süresine olumsuz etkisi olur.
Varikosel ameliyatlarından sonra ise; yapılan masturbasyon sperm değerlerine olumsuz bir etkisi yoktur.
Sadece yara yerine travmatik bir zarar verebilir.
Bu nedenle varikosel ameliyatlarından 21 gün sonra mastürbasyona veya cinsel ilişkiye izin verilir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Bu ikisi aynı şeyler değildir.Her ne kadar ikisinde de boşalma oluyorsa da rüyalanma vücut boşalmayı kendine göre ayarlayıp fizyolojik olarak bunu temin etmesidir. Masturbasyonda ise bunun el ile sağlayıp enerji harcayarak yapılan bir iştir. Ayrıca burada vücudun fizyolojik ihtiyacı düşünülmez. Bağımlılık şeklinde yapılarak masturbasyonun tüm sakıncaları görülür.
Rüyalanma ise ihtiyacı kadar ve kararıncadır.

Opr. Dr. Ali Hatay

Masturbasyonu bir nevi cinsel birleşme şeklinde düşünürsek organizma, cinsel birleşmeyi hazır hale gelmesi için prostat ve yan bezlerinden bir sıvı salgılar.
Bu sıvının kayganlaştırıcı özelliği vardır. Böylece cinsel birleşmeyi kolaylaştırmak ve sürtünmeden dolayı meydana gelen ağrıyı azaltmak mümkün olur. Yani olay tamamen fizyolojiktir.
Masturbasyondan sonra gelen sıvıda çok defa meni artığı ve meninin sıvı kısmıdır.

Opr. Dr. Ali Hatay

Bu gibi maddeler penis sinirlerine zarar vermez. Sadece bazı kimselerde alerjik reaksiyonlara neden olabilir.

Çok defa bu bir hastalık değildir. Çünkü aşırı ve sık masturbasyon da penis dolayısıyla vücut bir doyuma ulaşmıştır. Vücutta bir isteksizlik ve usanma oluşur.
Bu isteksizlik hiçbir zaman kalıcı değildir. Masturbasyonu düzene koymakla şikâyetler geçer.
Yalnız kanda testosteron düşüklüğü durumunda da isteksizlik olabilir. Bu durumda kan tahlillerinin yapılması uygundur. Aşırı stres, vücut ve kafa yorgunlukları da isteksizlik nedenidir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Normalde testisler testis torbası içinde bulunur ve testis torbası hareketlidir. İçindeki testiste sadece bir askı ile kasık kanalına bağlıdır.
Testisin 2–3 cm yukarı çekilmesi normaldir. Bazı aşırı hassas olanlarda Soğukta çok defa kasılır ve yukarı çekilir, sıcakta gevşer ve sarkar. Aşırı yukarı çekilme patolojik sebeplerden ileri gelir.
Testsisin damar ve sinir hassasiyetinde, bağ dokusunun kalın olmasında veya bir kasık fıtığında testis yukarı çekilir.
Masturbasyonda testisler küçülmez. Ama küçülüyormuş hissi verebilir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Meninin gelmemesi birçok hastalıktan dolayı olabilir. Ergenlikten beri meni gelmemesi ile daha sonra meni gelmemesi farklı şeylerdir.
Ergenlikten beri gelmiyorsa hormonal düzensizlik veya eksikliği düşünülür.
Sonradan oluşan meni gelmeme durumu; meni yolları iltihabı, prostat iltihabı, darlık, psikolojik sebepler veya kullanılan ilaçların yan etkisi olarak ortaya çıkar.
Devamlı meni gelmezse kısırlık göstergesi olabilir.
Gerek cinsel ilişkide gerekse masturbasyonda tam boşalma yapılmazsa meni kesesinden çıkan meni, meni yollarında kalır ve dışarı atılamaz.
Bu durumda kanal dolgunluğu ile bu artık meni kanalın duvarlarına baskı yaparak testis ve kasık ağrılarına neden olur.
Bu nedenle meniyi tam olarak dışarı atıp, tam boşalmayı sağlamak gerekir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Heyecandan kana adrenalin hormonunun salgılanması ile çarpıntı yapabilir.
Yorgunluk olabilir. Ama bu çarpıntı hiçbir zaman kalp sorunu yapmaz. Kalp hastalığına neden olmaz. Eğer kişinin kapakçık arızası, damar tıkanıklığı gibi bir arıza varsa bu heyecan ve çarpıntı kalbe zarar verebilir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Sık yapılan masturbasyonda sertleşme kalitesini etkiler. Çünkü aşırı masturbasyon ile doyum noktasına gelen penis sinir ve kasları artık uyarana cevap vermez ve bir nevi hissizlik olur. Bunda ereksiyon azalması şeklinde kendini gösterir. Bu sertleşme sorunu kalıcı değildir. İstirahat ve masturbasyonun düzene alınması ile eski performansına ulaşılır.

Opr. Dr. Ali Hatay

İçerik güncellenecektir.

Masturbasyon kısırlık yapmaz.
İleride sertleşme sorunu yapmaz.
Masturbasyon penis boyunu uzatmaz.
Kızlarda adet düzensizliği yapmaz.
Masturbasyon penis eğriliği yapmaz. Penis bu kadarcık zorlamaları tolere edecek yapıdadır. Penisin yapısı ve dokusu elastikiyetli bir yapıda olduğu için şekli bozukluğu olmaz. Ama aşırı ve çok zorlayıcı masturbasyon da penis kırılır veya yırtılabilir. Bu durumda peniste eğrilik gelişir. Tedavi edilmesi gereken bir durumdur.
Masturbasyon yüzde sivilce yapmaz.Körlük şaşılık masturbasyonla hiç ilgisi olmayan şeylerdir. Büyük ihtimalle büyüklerin çocukları korkutmak için uydurdukları sözlerdir.

Masturbasyon zeka geriliği, hafıza kaybı, boy kısalığı yapmaz. Masturbasyon meni miktarını ve sperm sayısını azaltmaz. Spermleri tüketmez,
Masturbasyon sonunda idrar yapamamak normaldir. Ancak yarım saat 1 saat sonra yapılır.
Çok masturbasyon ereksiyon olmadan boşalmaya neden olabilir.
Sık masturbasyon sonucunda aşırı uyarılma sonucu penis hassas hale gelebilir. Bunun sonucunda da bir nevi erken boşalma şeklinde boşalmaya sebebiyet verebilir.

Masturbasyon bağımlısı her ne kadar bağımlı olsa da çok defa evlenince cinsel hayatı düzene girince bu alışkanlığından kolayca kurtulur.
Bağımlı günlerinden kalan psikolojik sorunları da böylece kaybolur. Ayrıca sertleşme ve erken boşalama gibi sorunlarda yapmaz. Yeter ki kişi bunları takıntı yapmasın.
Masturbasyonla cinsel ilişkiyi karıştırmamak lazımdır. İkisi farklı şeyler. Masturbasyonda erken boşalma olmaz. Daha doğrusu masturbasyon erken boşalma için kıstas değildir. Erken boşalma deyince cinsel ilişkide olan hadiseden bahsedilir. Buda evlenmeden ve cinsel ilişkiye girmeden belli olmaz.

Opr. Dr. Ali Hatay

Masturbasyon mutlaka orgazm olunacak diye bir şart yoktur. Masturbasyon, cinsel ilişki, orgazm ayrı şeylerdir. Orgazm çok karışık bazı işlemler sonucunda ortaya çıkar. Orgazm sadece nefesin kesilmesi, meninin çıkması, terleme, çarpıntı değildir. Belki bunların bütünüdür. İşin içine ruhi durumlarda karıştığından karmaşık bir duygu selidir. Çok defa tarif edilemez. Bu nedenle masturbasyonda bu duyguyu yakalamak zor olabilir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Bazı erkeklerin yatağa yüzüstü pozisyonda uzanarak ve penislerini yatağa, yastığa, döşemeye ya da ellerine sürterek mastürbasyon yapma alışkanlıklarına verilen isimdir.

Yüzüstü bir şekilde mastürbasyon penis ve penis tabanına aşırı bir baskı uygulanmasına neden olur. Bu şekildeki mastürbasyon yapmaya alışan kişilerin normal cinsel ilişki kurmalarına engel olabilmektedir.

Travmatik Mastürbasyon Sendromunda geç boşalmalar olabildiği gibi orgazm bozuklukları olur. Çok defa normal cinsel ilişkiden zevk almazlar.

TMS tedavisi de kişinin bu alışkanlıktan vazgeçmesi önemlidir. Masturbasyonun azaltılması bir düzene sokulması tedavinin bir parçasıdır.

Böylece penisin hassasiyeti azalacak ve normal yoluna girecektir. Buda zamanla ve sabırla olacak bir iştir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Prostat iltihabında ve meni yollarında kendiliğinden atılamayan bir iltihap vardır. Bu hastalıkta çok defa iltihap akar fakat bazı durumlarda ve kimselerde bu iltihap (Cerahat) atılamaz. Bu nedenle doktor tarafından parmakla makattan masaj yapılarak iltihabın atılması kolaylaştırılır. Bu masajın yapılamadığı durumlarda kişinin aşırıya kaçmamak şartıyla ve tedavi amacı ile masturbasyon yapması faydalı olur. Sonuçta prostat ve meni yolları rahatlayacağı için tedavide önemli bir yer rol oynar.

Opr. Dr. Ali Hatay

Masturbasyon prostata, penise, testise ve böbrek gibi organlara zarar vermez. Kemik erimesi yapmadığı gibi ellerinde titremesine de neden olmaz. Halk arasında bu görüş yaygın olsa da büyük ihtimalle gençleri bu zararlı faaliyetten alıkoymak için söylenmiş olan uydurmalardır. Masturbasyondan sonra testiste, makatta ağrı oluyorsa masturbasyonu azaltmak ve cinsel organına nazik davranmak gerekir. Çünkü sık ve zorlayıcı yapılan masturbasyonda bu organlarda ağrı yapabilir.

Opr. Dr. Ali Hatay

Masturbasyon yapılmazsa bir zararı olmaz. Çünkü vücut zaten kendi ihtiyacını gidermek için rüyalanma yolu ile boşalma temin eder.

Rüyalanma olmuyor diye sıkıntı çekmemek lazımdır. Çünkü bu boşalma insanın kendi elinde değildir. 6 ay 1 sene sonra bir rüyada boşalma olur. Bu birazda meni kesesinin dolmasına ve boşalmasına bağlıdır. Bu süre kişiye göre değişir. Bazı hormon ve sinirsel durumların etkisi altındadır.

Buna göre hala boşalma olmuyor ve kasıklarda, testiste ağrılar yapıyorsa aşırıya kaçmamak üzere masturbasyon yapmanın bir sakıncası yoktur.

Opr. Dr. Ali Hatay