Kader ve kazâya inanmak iman esaslarındandır. Ancak insanlar kade-ri bahane ederek kendilerini sorumluluktan kurtaramazlar. Bir insanın, “Allah böyle yazmış, alın yazım buymuş, ben ne yapayım?” diyerek gü-nah işlemesi uygun olmayacağı gibi, günah işledikten sonra da kaderi bahane ederek kendisini suçsuz sayması da doğru olmaz.

Kul sorumluluk doğuran fiilleri irade edendir ama yaratan değildir; zira yaratmak Allah’a mahsustur. Kur’an-ı Kerim’de, “Allah, her şeyin yaratıcısıdır.” (En’âm, 6/102) buyrulmaktadır. Her şeyin yaratıcısının Allah olması, bizim sorumluluktan kaçarak kötü ve yanlış işleri Allah’a havale etmemize yol açmamalıdır. Bu, kaderi istismar etmek olur. Ayrıca kader ve kazâya güvenip çalışmayı bırakmak, olumlu sonucun sağlanması ya da olumsuz sonuçların önlenmesi için gerekli sebeplere sarılmamak ve tedbirleri almamak, İslam’ın kader anlayışı ile bağdaşmaz. Zira, Allah, her şeyi birtakım sebeplere bağlamıştır. İnsan bu sebepleri yerine geti-rirse Allah da o sebeplerin sonucunu yaratır. Bu ilâhî bir kanundur ve kaderdir.

Sonuç olarak insanların, “Ben ne yapayım, kaderim böyle” demesi doğru değildir. İnsan, Allah’ın sorumluluk yüklediği alanda özgür bıra-kıldığı için inancından ve yapıp ettiklerinden hesaba çekilecektir.

Bela ve musibetleri üç grupta değerlendirmek gerekir: a) İnsan ira-desinin söz konusu olmadığı bela ve musibetler (doğal afetler gibi). b) İnsan iradesinin kısmen söz konusu olduğu bela ve musibetler (kısmen kabahatli olunan trafik kazaları gibi). c) İnsan iradesinin söz konusu olduğu bela ve musibetler (alkollü araç kullanarak sebebiyet verilen kazalar, dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu maruz kalınan hastalıklar gibi).

Bu sayılanların hepsi Allah’ın takdiri iledir. Mümine düşen ise, ka-derini bilmediğinden dolayı her çeşit bela ve musibete karşı tedbir al-mak, bunlara maruz kalınması durumunda ise sabredip kadere inanarak teslimiyet göstermektir. Bu teslimiyet, ihmal, kusur veya kasıtlı olarak gerçekleşen ve hak ihlallerine yol açan durumlarda sorumlulukların ce-zasız bırakılmasına rıza gösterilmesi anlamına gelmez. Şunu unutmamak gerekir ki Allah sonsuz rahmet ve inayet sahibidir. Dolayısıyla musibete maruz kalan bir kimseyi, sabretmesi kaydıyla büyük mükâfatlara nail kılacaktır. Ayrıca Allah insanları imtihan ettiği için, dilerse birtakım bela ve musibetler verebilir. Nitekim Hz. Peygamber’in (s.a.s.) haber verdiğine göre tarih boyunca en büyük sıkıntılara peygamberler ve salih insanlar maruz kalmıştır (Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, I, 173). İnsanlar bu durumda kul-luklarının gerektirdiği tutum içinde olmalıdırlar.

İnsan, kaderinin ne olduğunu bilmemektedir. Dolayısıyla insana dü-şen Allah’ın verdiği akıl, irade ve imkânlar çerçevesinde görevlerini en iyi şekilde yapma gayret ve şevki içinde olmaktır. Allah’a bakan yönüyle ise kader O’nun olmuş ve olacak her şeyi bilmesidir. Esasen O’nun her şeyi bilmesi, O’nun mutlak ulûhiyetinin gereğidir. Bu açıdan bakıldığında kaderin değişmesinden söz etmek, Allah’ın ilminin değişmesinden söz etmek demektir; bu ise mümkün değildir. Dolayısıyla kaderde değişme bahis konusu olamaz.

Ancak bazı İslam âlimleri Allah’ın dilemesi hâlinde kaderin değişe-bileceğini söylemişlerdir. Onlara göre, kader Allah’ın takdiri, kaza ise bunun gerçekleşmesidir. Bazen Allah, kuluna lütufta bulunarak takdir ettiği hükmü gerçekleştirmeyebilir.

Kaderin değişebileceğini belirten âlimler kaderi, kader-i mutlak (de-ğişmez kader) ve kader-i muallâk (şarta bağlanmış kader) diye ikiye ayırmışlardır. Değişmenin ilkinde değil, ikincisinde yani şarta bağlı ka-derde olabileceğini kaydetmişlerdir. Onlara göre, sadakanın belayı def edeceğini, sıla-i rahim yapmanın ömrü uzatacağını belirten hadisler bunu teyit etmektedir. Esasen, Allah’ın ezelî ilmi bağlamında düşünül-düğünde, bu ikinci kaderde de bir değişikliğin olmadığını, zira Allah’ın, şarta bağlı konularda da kulların nasıl davranacaklarını bilerek kaderi belirlediğini söyleyebiliriz.

“Hayır ve şer Allah’tandır” demek, bunları yaratanın Allah olduğunu dile getirmektir. Çünkü Yaratıcı Allah’tır ve O’ndan başka yaratıcı yoktur. İşin kula bakan yönü ise hayrın ve şerrin kulun cüzi iradesi ile tercih edilmiş olmasıdır. Bundan dolayı da insanlar hayır ve şer, iyi ve kötü bütün davranışlarından sorumludur.

“Âmentü” esaslarında ifade edildiği üzere her Müslüman kadere, ha-yır ve şerrin Allah’tan olduğuna inanır. Yani âlemlerin yaratıcısı olan Allah Teala hayrı da şerri de küllî irade ile diler ve yaratır. Çünkü âlemde her şey O’nun irade, takdir ve kudreti altındadır. Âlemde O’ndan baş-ka gerçek mülk ve kudret sahibi, tasarruf yetkisi olan bir başka varlık yoktur. Ancak Allah’ın hayra rızası vardır, şerre ise rızası yoktur. Hayrı seçen mükâfat, şerri seçen ceza görecektir. Şerrin Allah’tan olması, ku-lun fiilinin meydana gelmesi için Allah’ın yaratmasının devreye girmesi demektir. Yoksa Allah, kulların kötü fiilleri yapmalarından hoşnut olmaz ve şerri de emretmez.

İslam âlimlerine göre, Allah’ın şerri irade edip yaratması kötü ve çir-kin değildir. Fakat kulun şer işlemesi ve şerri tercih etmesi kötüdür ve çirkindir. Mesela usta bir ressam, sanatının bütün inceliklerine riayet ederek çirkin bir adam resmi yapsa, o zatı takdir etmek ve sanatına duyulan hayranlığı belirtmek için “ne güzel resim yapmış” denilir. Bu durumda resmi yapılan adamın çirkin olması, resmin de çirkin olmasını gerektirmemektedir.

Yüce Allah, mutlak anlamda hikmetli ve düzenli iş yapan yegâne varlıktır. O’nun şerri yaratmasında birtakım gizli ve açık hikmetler var-dır. Canlı ölüden, iyi kötüden, hayır şerden ayırt edilebilsin diye, Allah eşyayı zıtlarıyla birlikte yaratmıştır. Ayrıca insana şer ve kötü şeylerden korunma yollarını göstermiş, şerden sakınma güç ve kudretini vermiştir. Dünyada şer olmasa hayrın manası anlaşılamaz, bu dünyanın bir imti-han dünyası olmasındaki hikmet gerçekleşemezdi. Şer, Allah’ın adalet ve hikmeti gereği veya kendisinden sonra gelecek bir hayra vasıta olmak ya da daha kötü bir şerri defetmek için yaratılmıştır.

Allah’ın kudreti ile meydana gelen her işte gerek birey gerek toplum için birtakım faydalar bulunabilir. Bizim şer veya hayır olarak gördüğü-müz her şey sonucu itibariyle gördüğümüz gibi olmayabilir. Bir âyette bu husus şöyle açıklanmaktadır: “Umulur ki, hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırdır. Ve yine umulur ki, sevdiğiniz bir şey de sizin için şer–dir. Siz bilmezsiniz, Allah bilir.”

Kader ve kaza, iman esaslarından söz eden âyetlerde (Bakara, 2/177, 285; Nisa, 4/136) zikredilmemiştir. Ancak her şeyin Allah’ın takdirine bağlı bu-lunduğuna işaret eden âyetlerin yanı sıra ilahî ilmin olmuş ve olacak tüm varlık ve olayları kuşattığını belirten âyetlerde de bu esas vurgu-lanmıştır. Bu âyetlerin bir kısmında Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “…O’nun katında her şey bir ölçü (miktar) iledir.” (Ra‘d, 13/8); “…Her şeyi yaratıp ona bir nizam veren ve mukadderatını tayin eden Allah, yüceler yücesidir.” (Furkan, 25/2); “De ki: Allah’ın bizim için yazdığından başkası bize asla erişmez…” (Tevbe, 9/51)

Bu âyetlerden başka Allah’ın her şeyin yaratıcısı olduğunu, -kulun tercihi ile irtibatlı olarak- dilediğini dalâlette bırakıp, dilediğini hidâyete erdirdiğini, insanların ölümlerini O’nun takdir ettiğini bildiren âyetler de (bk. Zümer, 39/62; Sâffât, 37/96; A`râf, 7/178; Vâkıa, 56/60 vb.) kapsam açısından kâinatta her şeyin belli bir kadere bağlı bulunduğu, bunun da Allah Teala tarafından belirlendiği sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Hz. Peygamber (s.a.s.) de “Cibrîl hadisi” diye bilinen hadiste, kaderi, iman edilmesi gereken şeyler arasında saymıştır. Bu hadise göre Cebrâil (a.s.), peygamberimize, “İman nedir?” diye sormuş, o da, “Allah’a, melekleri–ne, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, hayır ve şerriyle kadere inanmandır.” (bk. Müslim, Îmân, 1; Ebû Dâvûd, Sünnet, 15; İbn Mâce, Mukaddime, 9) cevabını vermiştir.

Ehl-i sünnet âlimleri belirtilen âyetler ve Hz. Peygamber’in hadisleri çerçevesinde kader ve kazaya inanmayı iman esaslarından saymışlardır.

Ölüm sebebiyle bir insanın üzülmesi, hüzünlenmesi, kederli bir hâl alması normaldir. Hatta acısını açığa vurup sessizce ağlaması ve gözyaşı dökmesinde bir sakınca yoktur. Hz. Peygamber (s.a.s.) de oğlu İbrahim’in, kızının ve kızının çocuğunun vefatlarında bizzat gözlerinden yaşlar akı-tarak sessizce ağlamıştır (Buhârî, Cenâiz, 43). Bunun yanında Allah’ın takdiri-ne karşı çıkmanın ve cahiliye döneminde olduğu gibi yaka-paça yırtarak ağlamanın doğru olmadığını da beyan etmiştir. Nitekim Hz. Peygam-ber’in (s.a.s.) küçükken vefat eden oğlu İbrahim’in ardından “…göz ağlar, kalp üzülür, fakat Rabbimizin razı olmayacağı söz söylemeyiz” buyurması, bu konuda müminler için bir örneklik teşkil eder.

Bir mümin ne kadar sıkıntı çekerse çeksin ölümü temenni etme-melidir. Çünkü sıkıntılar da ilahî imtihanın bir gereği olup sabreden insanlar büyük ecir kazanır. Hz. Peygamber (s.a.s.) bir hadisinde şöyle buyurmuştur: “Sizden hiçbiriniz başına gelen bir sıkıntıdan ötürü ölümü asla temenni etmesin. Şayet ölümü istercesine olağanüstü bir darlık için–de kalırsa, o zaman şöyle desin: ‘Allah’ım! Benim için yaşamak hayırlı olduğu müddetçe beni yaşat, benim için ölüm hayırlı olduğu vakit de beni öldür.”

Berzah, sözlükte “iki şey arasındaki engel, perde ve ayırıcı sınır” de-mektir. Dinî ıstılahtaki karşılığı ise, “ölümden sonra başlayan ve mah-şerdeki dirilişe kadar devam edecek olan kabir hayatı”dır. “Onların ön–lerinde ise, yeniden dirilecekleri güne kadar (süren) bir berzah vardır.” (Mü’minûn, 23/100) âyetinde de geçen “Berzah” ile kastedilen budur. Buna göre ölen herkes berzah âlemine girecektir.

“Ahir zaman”, dünya hayatının kıyamet kopmadan önceki son dilimi anlamında kullanılan bir kavramdır. İslam inancına göre, âlemin başlan-gıcı olduğu gibi sonu da vardır. Ancak bu sonun ne zaman gerçekleşece-ğini bilmek insanın bilgisi dışındadır. İnsanın ömrü gibi âlemin ömrünü belirleme hususundaki bilgi Cenab-ı Hakk’a aittir. Kur’an-ı Kerim’de bu gerçek şöyle dile getirilmektedir: “Kıyametin ne zaman kopacağını sana sorarlar. De ki: Onun bilgisi sadece Rabbimin nezdindedir. Onun vaktini kendisinden başka kimse açıklayamaz …” (A’raf, 7/187); “Kıyametin ne zaman kopacağını bilmek, ancak Allah’a aittir.” (Lokmân, 31/34) Diğer taraftan Hz. Peygamber’den (s.a.s.) sonra elçi gönderilmeyeceği için ona “ahir zaman peygamberi”, ümmetine de “ahir zaman ümmeti” denmiştir. Bu anlamda biz ahir zamanda yaşamaktayız.

Sözlükte “değer”, “kıymet” gibi anlamlara gelen “kerâmet”, dinî bir kavram olarak peygamberlik iddiasıyla ilgisi olmaksızın salih amel sa-hibi bir müminde meydana gelen olağanüstü hâl demektir. Şayet bu hâl kendisinde meydana gelen kimse salih amel sahibi biri değilse, o olağanüstü hâle “istidrâc” adı verilir.

“Kerâmet zâhir olur, izhâr edilmez” yani Hakk’ın dilemesi ile meyda-na gelir; isteğe bağlı olarak gösterilemez. Bir müminin veli olması için bu tür kerâmet göstermesi şart değildir. Akaid kitaplarında “kerâmet haktır” şeklinde bir hüküm vardır. Bunun anlamı veli bir kimseden kerâ-met sadır olabilir, demektir. Dolayısıyla keramet, takva sahibi kimselere Allah’ın bir ikramı olarak görülmelidir.

İslam âlimleri Hz. Peygamber’in (s.a.s.) nübüvveti esnasında ortaya koyduğu mucizeleri, aklî, hissî ve haberî olmak üzere üç şekilde sınıf-landırmıştır. Aklî mucizeye en büyük örnek Kur’an’dır. Çünkü Kur’an her çağdaki akıl sahibi insana hitap eden, akıllara durgunluk veren, başkalarının benzerini meydana getirmekten aciz kaldıkları büyük ve ebedî bir mucizedir. Bu gerçek Kur’an-ı Kerim’de şöyle ifade edilir: “Eğer kulumuza indirdiklerimizden herhangi bir şüpheye düşüyorsanız, haydi onun benzeri bir sûre getirin, eğer iddianızda doğru iseniz, Allah’tan başka şahitlerinizi (yardımcılarınızı) da çağırın.” (Bakara, 2/23) Hz. Pey-gamber (s.a.s.) de Kur’an’ın en büyük mucize olduğunu bir hadisinde şöyle ifade etmiştir: “Bütün peygamberlere, kendi dönemlerinde yaşayan in–sanların iman edeceği birtakım mucizeler verilmiştir. Hiç şüphesiz bana ihsan edilen en büyük mucize, Allah’ın bana vahyettiği Kur’an’dır.” (Buhârî,İ’tisâm, 1)

Kur’an mucizesi yanında hissî mucize olarak Hz. Peygamber’in nü-büvvet mührü, Ay’ın ikiye bölünmesi, parmaklarının arasından suyun akması, bir ziyafet esnasında zehirlenmek istenince olaydan haberdar olması, bir hurma kütüğünün teessürünü inilti şeklinde duyurması vb. örnek olarak verilebilir.

Haberî mucizelere de Hz. Peygamber’in (s.a.s.) Mekke’nin fethi ve mey-dana gelecek savaşlar hakkında, henüz vuku bulmadan önce verdiği haberler örnek olarak gösterilebilir.

İslam; Allah’a teslim olmak, boyun eğmek ve itaat etmek manasına gelir. Kur’an’a göre İslam; kişinin kendisini yalnız Allah’a teslim etmesi, O’na kul olması ve O’na ibadet etmesi demektir. Tevhidin gereği de budur.

Bu anlamıyla İslam; sadece son peygamber olan Hz. Muham-med’in (s.a.s.) getirdiği dinden ibaret değil, bütün peygamberlerin getirdiği bir inanç sistemidir. Bu bakımdan insanlığı temel iman esaslarına davet açısından peygamberlerin tamamının vazifesi aynıdır.

Buna göre, bütün peygamberlerin ilk daveti tevhiddir. Çünkü tevhid, Hak yoluna girmenin başlangıcı ve Allah’a inanmanın ilk basamağıdır. Cenabı Hak gönderdiği her peygambere, ümmetini tevhide davet etme-sini şöyle emretmiştir: “Senden önce hiçbir resul göndermedik ki ona: ‘Benden başka ilah yoktur; şu hâlde bana kulluk edin.’ diye vahyetmiş olmayalım.” (Enbiya, 21/25)

Hak din, ilk insan ve ilk peygamber Hz. Âdem’le başlamış, Hz. Mu-hammed ile son bulmuştur. Dolayısıyla Allah’ın peygamberler aracılığıy-la farklı zamanlarda gönderdiği dinin esası aynıdır ve hepsine “İslam”, müntesiplerine de ‘‘Müslüman’’ denilmektedir. Kur’an-ı Kerim bunu açıkça ifade etmektedir: “Allah, sizi hem daha önce, hem de bu Kur’an’da Müslüman diye isimlendirdi.” (Hac, 22/78)

“İbrahim, ne Yahudi, ne de Hristiyan idi; fakat o, Allah’ı bir tanıyan dosdoğru Müslüman idi.” (Âl-i İmran, 3/67) ayetinde İbrahim (a.s.) için Müs-lüman ifadesi kullanılmıştır. Ayrıca “Allah’a, bize indirilene, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Yakup’a ve torunlarına indirilene, Musa’ya ve İsa’ya verilen ve diğer peygamberlere Rableri tarafından verilene iman ettik. Onlar arasında bir ayrım yapmayız, biz de Müslümanlarız, deyin.” (Bakara, 2/136) ayetinde de peygamberlerin mesajının temelde bir ve aynı olduğu ve bunun da İslam’dan ibaret olduğu ifade edilmiştir. Ancak bugünkü hâliyle Yahudilik ve Hristiyanlık peygamberlere indiği şekliyle muhafaza edilemediği için o dinlere bu hâliyle İslam denilemez.

Esas itibariyle hak dinin temel prensiplerinde değişiklik yoktur. Fa-kat yüce Allah zaman içinde ibadetlerin şekillerinde ve muamelata dair hükümlerde bazı değişiklikler yapmıştır.

Yahudi ve Hristiyanlara gayrimüslim denmesi, onların Allah tarafın-dan, İslam’ın son peygamberi Hz. Muhammed’e ve onunla gönderilen dine inanmamaları sebebiyledir.

Dolar fiyatları güne 6.04 TL seviyesinden, Euro fiyatları ise 6.58 TL seviyesinden başladı. Dolar ve Euro’nun dengesiz seyrini halen daha devam ettirdiği gözlemlenmektedir.

Altında ise durum son dönemde en çok tercih edilen altın türü olan gram altın bugün 305,89 TL’den alınırken 305,97 TL’den satılmaktadır.

Çeyrek altın ise 486,65 TL’den alınırken 497,65 TL’den satılıyor.

Yarım altın ise alış 970,25, satış 995,35 olarak güne başladı.

Cumhuriyet altını güne alış 2.016,00, satış 2.047,00 olarak başladığı gözlemlendi.

Son olarak Ata altında ise durum alış 2.000,71, satış  2.050,37 olarak gözlemlendi.

Altının yükselişi ile ilgili uzmanların ortak görüşü 2020 senesi içerisinde altın fiyatlarının ciddi oranda artış göstereceğidir. Özellikle de dünya siyasetinde mevcut olan gerilimler, İdlib süreci, ABD ve Çin Ticaret Anlaşması, Korona virüsünün küresel bir salgına dönüşme tehlikesi gibi durumlar yatırımcılar için Dolar ve Euro gibi dövizlerden kaçınarak güvenli bir yatırım aracı olan ve değerini asla kaybetmeyen altına yöneltiyor. Mevcut küresel sistem düşünüldüğünde altının daha da yükseleceği öngörülebilir.

Altın ve döviz fiyatları güncel siyasetin mevcut durumuna ve ekosisteme endeksli olarak yukarı ve aşağı grafiklerle seyir izlemektedir. Özellikle ülkeler arasında mevcut bulunan gerilimlerin artması, ÇİN VE ABD arasındaki ticaret anlaşmasının halen daha sonuçlandıramaması ve belirsizliğini koruması gibi nedenlerle başta altın olmak üzere dövizlerde ciddi hareketler gözlemlenmektedir.

Ülkelerin ve dünya ekosisteminin var olan güvensiz politik durumu özellikle güvensiz yatırımcıyı güvenli bir liman olarak gördükleri altına sevk etmektedir. Bu sebeple 2019 yılından itibaren altın sürekli bir yükseliş göstermektedir. Özellikle de ABD ve İran gerilim sonrası ciddi bir yükseliş ivmesi yakalayan altın bu çıkışını sürdürmektedir.

2017 yılı itibarı ile küresel ekonomik sistemindeki mevcut gidişattan endişe duyan başta Türkiye gibi ülkeler yurtdışında farklı ülkelerde bulunan altınlarını geri almaya başladı. Türkiye başta İngiltere ve ABD olmak üzere yurtdışındaki altın rezervlerini ülkesine taşıdı. Hatta Türkiye mevcut Altın stokları dışında güvenli bir döviz olan altın stoklarını arttırmaya ve hızla altın satın almaya başladı.

WGC’nin Altın Raporuna göre 2019 yılında TCMB, dünya merkez bankaları arasında en fazla altın alan merkez bankası oldu.

Öncelikli olarak peteklerinizin arkasına ısı yalıtımı malzemeleri koyarak soğuk duvarların peteklerinizdeki ısıyı emmesini önleyebilirsiniz.

İkinci olarak da peteklerinizin önünü kapatacak şekilde eşyalarınızı yerleştirmeyin. Böylelikle peteklerdeki ısı odanızın her yerine rahatlıkla yayılma imkanı bulacaktır.

Perdelerinizi kapalı tutun ve camlarınızdan içeriye soğuk hava gelmesini engelleyin.

Bütün odalarınızı ısıtmak yerine kullanım sıklığınıza göre odalarınızı ısıtın.

Eski camlarınızı yeni sistem PVC camlar ile değiştirerek de evinizdeki sıcaklığı koruyabilir ve doğalgaz tasarrufu yapabilirsiniz.

Binanız eski ve ısı yalıtımı yoksa, profesyonel bir yalıtım şirketi ile anlaşarak binanıza ısı yalıtımı yaptırmanız faturanızda önemli bir rahatlama sağlayacaktır.

Evlerimizde yüksek doğalgaz tüketiminin belli başlı sebepleri bulunmaktadır. Bunlardan en önemlisi binamızın yapısı ve ısı yalıtımıdır. Evlerde en büyük ısı kaybı binalarımızın eski olması ve ısı yalıtımı olmamasından kaynaklanmaktadır. Eski bir binada oturuyor ve ısı yalıtımınız yoksa dairenizde ciddi oranlarda ısı kaybı oluşmaktadır. Öncelikli olarak ısı yalıtımı konusunda profesyonel hizmet veren şirketler ile anlaşarak binanıza ısı yalıtımı yaptırmanız uzmanlar tarafından önerilmektedir.

Binalardaki ısı kayıpların, %40’ı pencerelerden, %30’u dış duvarlardan, %17’si kapılar ve havalandırmalardan %13’ü ise çatı, döşeme ve tabandan meydana gelmektedir.

EPDK’nın açıkladığı verilere göre 2019 yılı doğalgaz tüketim miktarı 52 milyar 133 milyon 229 bin m3 olarak duyuruldu. Son bir yıl içerisinde on kez zam yapılan ve iki kez de indirime gidilen doğalgazın önceki yıllara göre hem kullanımı hem de fiyatı ciddi oranda artış gösterdi.

Doğalgaz faturalarındaki zamlı fiyatlar tüketiciyi alternatif arayışlara ve pratik tasarruf çözümlerine sevk etti.

Sağlık Bakanlığı yayınladığı broşürde Corona virüslerinin yaygınlaşma ve bulaşma olasılığına karşılık insanların bilinçlenmesi için dikkat etmesi gerekenleri kamuoyu ile paylaştı. Bu broşüre göre Corona virüslerin bulaşıcı özelliklerinden korunmak için yapılması gerekenler:

• Öksürme ve hapşırma sırasında ağız ve burnunuzu tek kullanımlık mendil ile örtün. Mendil bulunamadığı durumlarda dirsekleriniz ile ağız ve burnunuzu kapamaya çalışın.

• Soğuk algınlığı ve grip belirtileri gösteren kişiler ile 1 metreden daha yakın mesafede temasta bulunmayın.

• Öksürük ve hapşırık sonrası, yemek yemeden önce ve sonra, tuvalete girerken ve çıkarken, canlı ve ölü hayvanlara temas ettikten sonra muhakkak eller sabunlu suyla yıkanmalıdır.

Corona virüsün en sık karşılaşılan belirtileri ateş, öksürük ve solunum sıkıntısıdır. Şiddetli olgularda pnömoni, ağır akut solunum yetmezliği, böbrek yetmezliği ve ölüm belirtileri de görülmektedir.

Yeni corona virüs (2019-nCoV) belirtilerinin bulunduğu bölgelerden ülkemize gelen ve hastalık belirtisi gösteren kişiler izole edilerek değerlendirilmektedir. Şu ana kadar yapılan tetkikler sonucunda Yeni corona virüs (2019-nCoV) belirtisi gösteren herhangi bir duruma rastlanmamıştır.

Yeni tür Corona virüsün kaynağı tam olarak belirlenemese de evcil ve vahşi hayvan ürünlerinin satıldığı Wuhan Güney Çin Deniz Ürünleri Şehir Pazarı’nda pazarcılar arasında görülmesi ile ortaya çıktığı bilinmektedir.

Corona virüslerin ilk kaynakları hayvanlardır. Hayvanlardan insanlara bulaşan Corona virüsleri insandan insana geçtiği ve solunum yolu enfeksiyonlarına neden olduğu bilinmektedir. Yapılan araştırmalar neticesinde SARS-CoV’un misk kedilerinden, MERS-CoV’un ise tek hörgüçlü develerden insanlara bulaştığı görülmüştür. Aynı zamanda henüz insanlara bulaşmamış fakat hayvanlarda gözlemlenen birçok farklı Corona virüs çeşidi bulunduğu uzmanlar tarafından belirtilmektedir. Corona virüslerinin en son tespit edilen çeşidi 2019-nCoV olarak adlandırılan yeni bir tür Corona virüstür ve 7 Ocak 2020’de tanımlanmıştır. Yeni tür Corona virüsün ilk bildirimi DSÖ tarafından 31 Aralık 2019’da Çin’in Hubei eyaletinin Wuhan şehrinde etiyolojisi bilinmeyen pnömoni vakaları olarak belirlenmiştir.

Her yıl mevsimsel grip dönemlerinde görülen Corona virüsleri Tıp literatüründe HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-NL63 ve HKU1-CoV şeklinde alt birimlere ayrılmaktadır. Orta Doğu Solunum Sendromu (MERS-CoV) ve Ağır Akut Solunum Sendromu (SARS-CoV) gibi ağır hastalıklara da tetikledikleri ve sebep oldukları bilinmektedir. SARS VE MERS hastalıklarına karşı alınan önlemler neticesinde bu hastalıklar eskisi kadar sık görülmemeye başlamıştır. Ülkemizde 2014 yılında görülen tek bir MERS-CoV vakası olmuş ve bunun dışında başka bir vaka gözlemlenmemiştir.

Türkiye ile 130 km’lik ortak sınıra sahip olan İdlib’de “İdlib Gerginliği Azaltma Bölgesi” içerisinde TSK’ya ait 12 gözlem noktası bulunmaktadır. TSK, Astana Anlaşması mutabakatı sonucunda Ekim 2017’den itibaren bu bölgeye intikal etmeye başladı ve gözlem noktaları oluşturdu.

Birçok radikal silahlı grubun bulunduğu İdlib’de bu örgütlerin Türkiye için tehdit oluşturmamaları için TSK yoğun bir mesai harcamaktadır. Türkiye sivil halkın can ve mal güvenliği ile uluslararası barışın sağlanması için bu bölgede askeri ve diplomatik faaliyetler yürütmektedir.

Suriye’nin en büyük şehirlerinden olan İdlib, farklı kültürlerden insanların bir arada yaşadığı kozmopolit bir yapıya sahiptir. Türkiye sınırında olması sebebi ile Suriye Rejim güçlerinin saldırıları sonucunda çok fazla göç alan İdlib 4 milyon sivilin sığındığı bir kent haline geldi.

2,4 Milyon yerli nüfusu bulunan İdlib’de 1.3 Milyon kadar da göç ile gelmiş siviller bulunmaktadır.

İdlib gerek Suriye gerekse Türkiye için stratejik önemi sahip bir konumda bulunmaktadır. Özellikle de ülkenin en büyük otoyollarından olan M5 otoyolu ile Suriye, Ürdün ve Türkiye’ye birbirine bağlamaktadır. Esed rejiminin kalesi olarak ifade edilen “Lazkiye” şehri ile sınır olması ve Rusya’ya ait Hımeymim Üssü’ne yakın olması İdlib’in önemini arttırmaktadır.

Ülkenin diğer bölgelerinde devam eden saldırılardan kaçan yerli halkın sığındığı ve toplandığı bir bölge olan İdlib, halihazırda 3,5 milyon Suriyeliye ev sahipliği yapan Türkiye için kritik ve stratejik bir öneme sahiptir. Nüfus bakımından kalabalık olan İdlib’de meydana gelecek askeri mücadeleler neticesinde Türkiye ve Avrupa yeni bir göç dalgası ile karşı karşıya kalabilir. Özellikle İdlib’de birçok farklı radikal dini grupların varlığı da İdlib ile ortak sınıra sahip bulunan Hatay ilimiz dolayısı ile Türkiye için ciddi bir risk oluşturmaktadır.

Hatay ilimizin tam karşısında yer alan İdlib Türkiye ile 140 km’lik ortak sınıra sahiptir. İdlib’in aynı zamanda Halep, Lazkiye ve Afrin gibi önemli bölgelerle de sınırı bulunmaktadır.

Kur’an, ilk peygamber Hz. Âdem’den (a.s.) son peygamber Hz. Mu-hammed’e (s.a.s.) kadar pek çok peygamberin gelip geçtiğini ve her kavme Allah’ın peygamber gönderdiğini bize haber vermektedir. Hicr Sûresinin 10. ayetinde, “Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.” Nahl Suresi’nin 36. ayetinde, “Andolsun biz, her ümmete, ‘Allah’a kulluk edin, tağuttan kaçının’ diye peygamber gönder– Allah onlardan kimini doğru yola iletti, onlardan kimine de (kendi iradeleri sebebiyle) sapıklık hak oldu. Şimdi yeryüzünde dolaşın da pey–gamberleri yalanlayanların sonunun ne olduğunu görün.” buyrulmakta-dır. Bu ayetler tarihî süreç içerisinde Yüce Allah’ın insan topluluklarını peygambersiz bırakmadığını gösterir. Mü’minun Sûresi 78. ayetinde de “Andolsun, senden önce de peygamberler gönderdik. Onlardan sana kıs–salarını anlattığımız kimseler de var, durumlarını sana bildirmediğimiz kimseler de var.” buyurulmaktadır.

Kur’an-ı Kerim’in İsra Sûresi’nin 15. ayetinde “Biz, bir peygam–ber göndermedikçe (kimseye) azap edici değiliz.” buyurulmaktadır. Bu ayetten de anlaşılan Allah bütün kavimlere, bütün topluluklara peygamberler göndermiştir. Ancak bunlardan sadece 25 tanesinin ismi Kur’an-ı Kerim’de zikredilmiştir. Hadislerde, gönderilen peygamberlerin sayısının 124.000 olduğunun haber verilmesinden hareketle insan topluluklarının bulunduğu her bölgeye Allah’ın peygamber gönderdiği; ancak bunların hepsinin ismini Kur’an’da, Tevrat ve İncil’de zikretmediği hükmüne ulaşılabilir. Zira Kur’an’da kendilerine peygamber gelmemiş hiçbir topluluk ve ümmet bulunmadığı açıkça beyan edilmiştir.

Kur’an-ı Kerim, Yüce Yaratıcı’nın kıyamete kadar gelecek bütün insanlara indirdiği son ilahi mesajıdır. O, bu yüce kelâmı indirmekle kalmamış, onun korunmasını da bizzat üzerine almıştır. Nitekim bu gerçek, Kur’an’da şöyle açıklanmıştır: “Şüphesiz o zikri (Kur’an’ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.” (Hicr, 15/9) Bu ilahî beyan onun korunmuşluğu konusunda müminler için en büyük güvencedir. Nitekim tarih de bunun canlı şahidi olmuştur. Zira Kur’an-ı Kerim inzal olmaya başladığında bir taraftan yazılırken diğer taraftan da sahabilerce ezberlenmiş, namazlarda sürekli okunmuş ayrıca Müslümanların inanç ve amelî dünyalarına taşınarak hayata yansımıştır. Hz. Peygamber’in ve-fatını takiben Hz. Ebubekir döneminde dağınık hâldeki yazılı metinler bir araya getirilerek bir Mushaf oluşturulmuştur.

Diğer taraftan İslam fetihlerinin artması ve yeni beldelerin İslam’a dâhil olmasıyla, üçüncü halife Hz. Osman bir komisyon kurmuş ve bu komisyon tarafından çoğaltılan Kur’an nüshaları Mekke, Kûfe, Basra, Şam, Bahreyn, Yemen’e gönderilmiştir. Müslümanlar bu ana nüshalara göre pek çok Kur’an nüshası yazmış, böylece bu ilahî kitap hiçbir de-ğişikliğe uğramadan günümüze kadar gelmiştir.

Bilindiği gibi âyet, Kur’an cümlelerine verilen isimdir. Kur’an-ı Kerim, Hz. Peygamber’den günümüze hiçbir değişikliğe uğramadan gelmiştir. Ancak Kur’an-ı Kerim üzerinde noktalama çalışmaları yapılırken âyet-lerin bölünüp numaralandırılmasında bazı küçük farklılıklar olmuş; söz gelimi, bazı âlimlerin müstakil âyet olarak belirlediği bir ibare bazı âlim-lerce iki âyet olarak düşünülmüş; böylece âyetlerin numaralandırılması konusunda küçük farklılıklar ortaya çıkmıştır.

Her ne kadar halk arasında Kur’an’daki ayet sayısının 6666 olduğu yönünde yaygın bir söylem varsa da doğrusu bu rakamın 6236 oldu-ğudur.