Beeton, ‘Hanehalkı Yönetimi Kitabı’ şimdiye kadar yayınlanan en ünlü yemek kitaplarından biri olan Viktorya dönemi bir yazardı.

Isabella Mayson 12 Mart 1836’da Londra’da doğdu. Almanya’da eğitim gördü. 1856’da zengin bir yayınevi olan Samuel Beeton ile evlendi ve kocasının yayınları için yemek pişirme ve ev yönetimi hakkında makaleler yazmaya başladı.

1861’de, ünlü ‘Hanehalkı Yönetimi Kitabı’nın ilk taksiti yayınlandı. Bu kitap, ilk yayın yılında 60.000’den fazla ve 1868 yılına kadar yaklaşık iki milyondan fazla satan hemen bir başarıydı. Kitapların yanı sıra, ev yönetimi, çocuk bakımı, görgü kuralları, eğlendirici ve hizmetkârların istihdamı ile ilgili tavsiyeler de vardı. Hemen hemen her sayfada renkli gravürler ile gösterildi ve bugün hala kullanılan düzende tarifleri ilk biçimlendirdi.

Beeton 6 Şubat 1865’te dördüncü çocuğunun doğumundan sonra bir enfeksiyondan öldü.

Saygıdeğer Bede olarak da bilinen St Bede, tüm Anglo-Sakson bilginlerinin en büyüğü olarak kabul edilir. Başta ilahiyat ve tarihle ilgili yaklaşık 40 kitap yazdı.

Bede muhtemelen Monkton, Durham’da doğdu. Ailenin geçmişi hakkında hiçbir şey bilinmiyor. Yedi yaşındayken, MS 674 olan Benedict Biscop’un bakımına emanet edildi ve Wearmouth’ta St Peter manastırını kurdu. MS 682’de Bede, manastırını hayatının geri kalanını geçirdiği Jarrow’a taşıdı. 19 yaşına geldiğinde bir sağır olmuş ve 30 yaşında rahipliğe terfi etmişti.

Bursu, İncil üzerine yorumlar, doğa, müzik ve şiir gözlemleri de dahil olmak üzere çok çeşitli konuları kapsamıştır. Erken İngiliz tarihinin anlaşılması ve Hıristiyanlığın gelişi için önemli bir kaynak olan en ünlü eseri, MS 731’de tamamlanan ‘Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum’ veya ‘İngiliz Halkının Dinsel Tarihi’ dir. AD tarihleme sisteminin kullanıldığı tarihin ilk çalışmasıdır.

Bede MS 735 Mayıs’ta manastırdaki hücresinde öldü.

Becket, cinayeti kanonlaşmasına neden olan bir 12. yüzyıl şansölyesi ve Canterbury başpiskoposuydu.

Thomas Becket, Londra’da başarılı bir tüccarın oğlu olan 1120’de doğdu. İyi eğitimli ve kısa sürede Canterbury Başpiskoposu Theobald’ın Roma’ya çeşitli görevler gönderen bir ajanı oldu. Becket’in yetenekleri, onu şansölyesi yapan II. Henry tarafından fark edildi ve ikisi yakın arkadaş oldu. Theobald 1161’de öldüğünde, Henry Becket başpiskoposunu yaptı. Becket kendini zevk seven bir saraydan ciddi, sade giyimli bir din adamına dönüştürdü.

Kral ve başpiskoposunun dostluğu, Becket’in şimdi kralla olan anlaşmazlıklarında kiliseye karşı çıkacağı anlaşıldığında ortaya çıktı. Henry’nin hoşnutsuzluğunu ölçen 1164’te Becket, Fransa’da sürgüne kaçtı ve birkaç yıl sürgünde kaldı. 1170 yılında geri döndü.

29 Aralık 1170’te, kralın Becket’in yoldan çıkmasını istediğine inanan dört şövalye, Canterbury Katedrali’nde Becket’le yüzleşti ve öldürdü.

Becket 1173’te aziz oldu ve Canterbury Katedrali’ndeki tapınağı hac için önemli bir odak noktası haline geldi.

19. yüzyılın ortalarında Londra’nın büyükşehir çalışma kurulunun baş mühendisi olan Bazalgette, hem Londra’nın görünümü hem de verimli bir kanalizasyon sistemi tasarımı ile sakinlerinin sağlığı üzerinde önemli bir etkiye sahipti.

Joseph Bazalgette 28 Mart 1819’da Londra’da doğdu. Babası Kraliyet Donanması’nda bir kaptandı. Bazalgette kariyerine demiryolu mühendisi olarak başladı ve arazi drenajı ve ıslahı konusunda önemli deneyim kazandı. 1842’de özel muayenehaneye başladı.

1856’da Londra’nın büyükşehir çalışma kurulu kuruldu. Kurul, kamu çalışmalarını tüm şehir üzerinde birleşik bir şekilde denetleyen ilk organizasyondu ve Joseph Bazalgette’i ilk ve tek baş mühendis olarak seçti.

19. yüzyılın ortalarında, Londra tekrarlayan kolera salgınlarından muzdaripti. 1853 – 1854’te 10.000’den fazla Londralı hastalık yüzünden öldürüldü. O zamanlar kötü havanın neden olduğu düşünülüyordu. 1858’in sıcak yazında, Parlamento sakinleri de dahil olmak üzere Thames’e yaklaşan herkesi ezen ‘Londra’nın Büyük Kokusu’ yaratıldı. Bu, sık sık kolera oluşumu ile birlikte, büyükşehir kurulunun kanalizasyon ve sokak iyileştirmeleri üzerinde çalışmaya başlamasına izin veren mevzuata ivme kazandırdı. 1866’da Londra’nın büyük kısmı Bazalgette tarafından kurulan bir kanalizasyon şebekesine bağlandı.

Eski kanalizasyonlardan ve yeraltı nehirlerinden gelen kötü su akışının kesildiğini ve nehir kıyısındaki setlerin arkasına inşa edilen ve yeni arıtma çalışmalarına götürülen yeni, düşük seviyeli kanalizasyonlar boyunca yönlendirildiğini gördü.

1870’e gelindiğinde, hem Albert hem de Victoria Setleri açıldı. Bunlar, Thames sahilinin gelgit çamurunun kavisli nehir duvarlarının arkasındaki nehir kenarındaki yollar ve bahçeler için geri kazanılmış zemin ile değiştirildi. Victoria Embankment, Bazalgette’in düşük seviyeli kanalizasyonunun yanı sıra bir servis metro ve yeraltı demiryolunu da korudu. Chelsea Dolgusu 1874 yılında Thames’ten 52 dönümlük geri kazanılarak tamamlandı.

Bu yoğun zaman boyunca Bazalgette, genç inşaat mühendislerini eğitmeye ve diğer İngiliz kasaba ve şehirlerin yanı sıra Budapeşte ve Port Louis, Mauritius gibi uzak yerlere bağımsız tavsiyeler vermeye devam etti.

Bazalgette 15 Mart 1891’de öldü.

Bankalar İngiliz Kraliyet Araştırmacısı ve doğa bilimcisi idi.

Joseph Banks, 13 Şubat 1743’te Londra’da doğdu. Botanik tutkusu okulda başladı. 1760’tan 1763’e kadar Oxford Üniversitesi’nde eğitim gördü ve bu süre zarfında önemli bir servet kazandı. 1766 yılında Bankalar bitki ve diğer örnekleri toplayarak Newfoundland ve Labrador’a gitti. Aynı yıl Kraliyet Cemiyeti üyesi seçildi.

1768’de, Güney Pasifik’in keşfedilmemiş topraklarını keşfetmek için Kaptan James Cook liderliğindeki Topluluğun seferine katıldı. Sefer dünyayı dolaştı ve Güney Amerika, Tahiti, Yeni Zelanda, Avustralya ve Java’yı ziyaret etti. Bankalar yolda çok sayıda örnek topladı ve dönüşünde yolculuğun ve keşiflerinin bilimsel açıklaması Avrupa çapında büyük ilgi gördü.

Bankalar, pratik amaçlarla kullanılabilecek ve olası ticari kullanım için diğer ülkelere tanıtılabilen bitkilerle ilgileniyordu. 1778’de Kraliyet Cemiyeti başkanı olduktan sonra birçok bilim insanının kariyerini tanıttı ve Kew’deki Kraliyet Botanik Bahçeleri’nin direktörü olarak görev yaptı, yeni bitkiler bulmak ve Bahçeler koleksiyonunu genişletmek için yurtdışına birçok botanikçi gönderdi.

1781’de Bankalar baronet haline getirildi ve 1795’te Bath Şövalye Komutanı emri aldı. İki yıl sonra özel konseye kabul edildi. 1793’te adı Pasifik’teki Vanuatu yakınlarındaki volkanik bir adalar grubu olan Banks Adaları’na verildi. Bunlar Kaptan Bligh tarafından araştırıldı ve adlandırıldı – Bankalar, ünlü isyanda sona eren HMS Bounty’de Bligh’lerin daha önce bir keşif gezisinin düzenlenmesine yardımcı olmuştu.

Bankalar 19 Haziran 1820’de öldü.

Baldwin 1920 ve 1930’larda üç kez İngiliz başbakanıydı.

Stanley Baldwin, zengin bir sanayicinin ve parlamento üyesinin tek oğlu olan Worcestershire’ın Bewdley kentinde 3 Ağustos 1867’de doğdu. Yazar Rudyard Kipling, Baldwin’in annesinin ailenin tarafındaki kuzeniydi.

Cambridge Üniversitesi’nden mezun olduktan sonra Baldwin, aile demir ticareti işine katıldı. 1908’de babasının tuttuğu koltukta Bewdley için Muhafazakar Milletvekili oldu. Çeşitli bakanlık atamalarının ardından, 1922’de hazine şansölyesi olarak atandı. Ertesi yıl, kötü sağlık Andrew Bonar Yasasını emekli olmaya zorladığında başbakan oldu. Bakan kısa süre sonra hükümetin koruyucu tarifeler getirme planlarını onaylamak için genel bir seçim çağrısında bulundu, ancak çoğunluk elde edemedi. Ramsay MacDonald’ın ilk İşçi Partisi iktidara geldi, Liberal destekle desteklendi.

Kısa ömürlüydü. 1924 Kasım’ına gelindiğinde Muhafazakarlar, toprak kayması çoğunluğu ve Baldwin’i başbakan olarak iktidara getirdiler. 1926 Genel Grevinde, Baldwin olağanüstü hal ilan etti ve grev bitene kadar müzakere etmeyi reddetti. Ertesi yıl, genel grevlerin devrimci ve yasadışı olduğunu ilan eden Ticaret Anlaşmazlıkları Yasasını geçti.

Muhafazakarlar 1929 genel seçimini kaybetti ve İşçi Partisi iktidara geldi. Baldwin siyasetten ayrılmayı düşündü ve önümüzdeki iki yılın çoğunu kendi partisi içindeki unsurlarla savaşarak geçirdi. Ancak 1931’de Ramsay MacDonald’ın Ulusal Koalisyonunun bir üyesi olarak hükümete döndü ve Haziran 1935’te MacDonald istifa ettiğinde tekrar başbakan oldu.

Bu görev süresine Avrupa’da artan gerilim ve çekilme krizi hakim oldu. Baldwin, VIII. Edward’ın boşanmış Wallis Simpson ile evlenme arzusunun kabul edilemez olduğuna inanıyordu. Krala ondan vazgeçme ya da çekilme seçeneği verildi ve Aralık 1936’da çekmeyi seçti. Baldwin yeniden silahlanma çağrılarına direndi ve Nazi Almanya’sına uzlaşmacı bir yaklaşım gösterdi.

Baldwin Mayıs 1937’de emekli oldu ve Bewdley’den Earl Baldwin oldu. 14 Eylül 1947’de öldü.

Bakewell, İngiltere sığırlarının, atlarının ve koyunlarının kalitesini dönüştüren hayvancılık yöntemlerini tanıtan 18. yüzyıl İngiliz tarımcıydı.

Robert Bakewell, Leicestershire’daki Loughborough yakınlarında bir kiracı çiftçi ailesinde doğdu. Genç bir adam olarak diğer tarım yöntemlerini öğrenerek Avrupa’da yoğun bir şekilde seyahat etti. Eve döndüğünde, babası öldüğünde 1760 yılında çiftliğin kontrolünü ele geçirene kadar babasının altında çıraklığına hizmet etti. Çiftliğin dörtte biri ekilebilir çiftçiliğe verilmiş, geri kalanı çim için ayrılmıştır. Bakewell, otlakların sulanmasına, tarlaları sular altında tutmak için nehirlerin ve kanalların inşasına öncülük etti ve farklı gübre ve sel yöntemlerini test etmek için deneysel alanlar oluşturdu.

Bununla birlikte, Bakewell’in büyük yeniliği ‘içeri ve dışarı’ yetiştirmeye başlamaktı. Daha önce her iki cinsiyetten çiftlik hayvanları, rastgele üreme alanlarıyla bir arada tutuluyordu, bu da kendi benzersiz, ancak rastgele özelliklerine sahip birçok farklı ırkla sonuçlandı. Bakewell erkekleri kadınlardan ayırdı ve sadece kasıtlı ve spesifik olarak çiftleşmeye izin verdi. Ayrıca, çiftlik hayvanlarını akılda tutarak arzu edildiğini düşündüğü özellikleri düzeltti ve abarttı.

Yeni Leicester’e dönüştüğü eski Lincolnshire koyun ırkıyla başladı. Bu koyunlar büyük ve incelikli kemikliydi, yağlı omuz koyun eti için popüler tada uygun olarak kaliteli polar ve yağlı ön çeyreklere sahipti. Ayrıca kendi stoklarını geliştirmek için çiftçilere ödül koçlarını işe alma pratiğine başladı. Yeni Leicester cinsinin saflığını korumak için Dishley Derneği’ni kurdu, ancak etten ölümünden sonra Yeni Leicester öldü. Yeni ırklar, Bakewell’in koyunları üzerine kurulmuş bir soyu korur.

Sığırla Bakewell, Longhorn ırkının en verimli et üreticileri olarak göründüğünü fark etmişti. Diğer cinslerden daha az yediler ve daha fazla kilo aldılar. Koyunlarda olduğu gibi, özelliklerini geliştirmek ve daha fazla eti daha verimli bir şekilde ‘yetiştirmesini’ sağlamak için içeri ve üremeye başladı. Bitirdiği zaman, sığırları şişman ve etliydi, ancak New Leicester koyunları gibi, Longhorns, çıraklarından biri olan Charles Colling’in kısa boylu cinsini yarattığında modası geçti. Bugün az sayıda sığır Bakewell’in ırklarına dayanırken, yöntemleri dünya çapında kabul görmüş bir uygulama haline geldi.

Bakewell Ekim 1795’te öldü.

Baird, çalışan bir televizyonu ilk gösteren kişi olarak tanınan bir İskoç mühendisiydi.

John Logie Baird 14 Ağustos 1888’de bir din adamının oğlu İskoçya’nın batı kıyısındaki Helensburgh’da doğdu. Hayatının çoğu için kötü sağlık tarafından öfkeli olan, yine de, yatak odasını sokaktaki arkadaşlarının odalarına bağlamak için bir telefon santralini düzenleyerek yaratıcılığın erken belirtilerini gösterdi. Glasgow ve West of Scotland Teknik Koleji’ndeki çalışmaları Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle kesintiye uğradı. Kuvvetler için uygun olmadığı için Clyde Valley Elektrik Enerjisi Şirketi’nin baş mühendisi olarak görev yaptı. Savaş sona erdiğinde, karışık sonuçlarla iş dünyasına girdi.

Baird daha sonra İngiltere’nin güney kıyılarına taşındı ve on yıllardır birçok bilim insanının rüyası olan bir televizyon yaratmaya başvurdu. İlk ham aparatı oranlar ve sonlardan yapılmıştı, ancak 1924’e kadar birkaç ayak boyunca titrek bir görüntü iletmeyi başardı. 26 Ocak 1926’da Londra’nın merkezindeki bir tavan odasında 50 bilim insanının önünde dünyanın ilk gerçek televizyon gösterisini yaptı. 1927’de televizyonu Londra ve Glasgow arasında 438 milin üzerinde telefon hattı gösterildi ve Baird Televizyonu Geliştirme Şirketi’ni kurdu. (BTDC). 1928’de BTDC, Londra ve New York arasındaki ilk transatlantik televizyon iletimini ve Atlantik’in ortasındaki bir gemiye ilk iletimini gerçekleştirdi. Ayrıca hem renkli hem de stereoskopik televizyonun ilk tanıtımını yaptı.

1929’da Alman postanesi, o zamanki tek işletim sistemi olan mekanik sistemine dayanan deneysel bir televizyon hizmeti geliştirmesi için olanaklar verdi. Ses ve görüntü başlangıçta dönüşümlü olarak gönderildi ve sadece 1930’dan itibaren aynı anda iletilmeye başladı. Bununla birlikte, Baird’in mekanik sistemi, özellikle İngiltere ve Amerika’daki Marconi-EMI tarafından elektronik sistemler geliştirildikçe hızla eski hale geliyordu. Erken sonuçlara ulaşmak için mekanik sisteme yatırım yapmış olmasına rağmen, Baird elektronik sistemleri de erken bir aşamadan araştırmaktadır. Bununla birlikte, 1935’te bir BBC soruşturma komitesi, Marconi-EMI’nin Baird’in 240’ına 405 hat üzerinde çalışan tamamen elektronik televizyon sistemi arasında yan yana bir deneme başlattı. Marconi-EMI kazandı ve 1937’de Baird sistemi düştü.

Baird, 14 Haziran 1946’da Sussex’teki Bexhill-on-Sea’de öldü.

Bacon, 13. yüzyılın İngiliz Fransisken rakı, filozofu, bilim adamı ve bilginiydi.

Roger Bacon’un doğum tarihi ve yeri bilinmiyor, ancak nispeten zengin bir aileden geldiği düşünülüyor. Oxford Üniversitesi’nde okudu ve daha sonra Paris Üniversitesi’nde ders verdi.

Bacon geniş bir ilgi alanına sahiptir. Optikleri ve ışığın lenslerden kırılmasını araştırdı ve gözlüklerin gelişmesine yol açtı. Takvimde reform istedi ve astronomi ile ilgilendi. 1266’da Papa IV. Clement’in isteği üzerine gözlemlerinin çoğunu tüm bilimlerin ansiklopedisi olan ‘Opus Maius’ da topladı.

Bacon alışılmadık bir bilim adamı olarak ün kazandı ve simya ve sihir çıkarlarında öğrenmeyi sürdürerek ona soubriquet ‘Doktor Mirabilis’i kazandı. Bu, Fransiskanlardan reddetmesine ve nihayet hapis cezasına yol açtı. Serbest bırakıldıktan kısa bir süre sonra Oxford’da öldü.

Bacon bir İngiliz filozof ve devlet adamıydı ve modern bilimsel düşüncenin öncüsüdür.

Francis Bacon, 22 Ocak 1561’de Londra’da doğdu. Elizabeth I.’nin mührünün koruyucusu Sir Nicholas Bacon’un oğluydu. Bacon, Cambridge Üniversitesi’nde ve Gray’in Hanında okudu ve 1584’te parlamentoya üye oldu. Ancak, Elizabeth ile popüler değildi ve sadece 1603 yılında James I’in katılımının Bacon’un kariyerinin gelişmeye başladığı. O yıl şövalye olarak, babası gibi, büyük mührün koruyucusu ile doruğa ulaşan görevlere atandı.

Ancak, Bacon’un gerçek çıkarları bilimde yatmaktadır. Dönemin biliminin çoğu eski Yunan filozofu Aristoteles’in çalışmalarına dayanıyordu. Dünyanın evrenin merkezindeki konumu gibi birçok Aristotelesci fikir devrilmiş olsa da, metodolojisi hala kullanılıyordu. Bu, bilimsel gerçeğe otoriter bir argümanla ulaşılabileceğine inanıyordu: yeterince zeki insanlar bir konuyu yeterince uzun tartışırlarsa, gerçek sonunda keşfedilecekti. Bacon, gerçeğin gerçek dünyadan kanıt gerektirdiğini savunarak buna meydan okudu. Fikirlerini, başlangıçta doğal bilgi edinmenin doğru yöntemini açıklayan ‘Novum Organum’ (1620) ‘da yayınladı.

Bacon’un siyasi tırmanışı da devam etti. 1618’de İngiltere’nin en güçlü mevkii olan Lord Şansölye olarak atandı ve 1621’de St Albans’ı ziyaret etti. Kısa bir süre sonra, kabul ettiği rüşvet almakla meclis tarafından suçlandı. Para cezasına çarptırıldı ve hapse atıldı ve ardından mahkemeden çıkarıldı. Kral daha sonra affetmesine rağmen, bu Bacon’un kamu yaşamının sonu oldu. Hertfordshire’daki Gorhambury’deki evine emekli oldu ve burada yazmaya devam etti. 9 Nisan 1626’da Londra’da öldü.

Babbage İngiliz bir matematikçi, özgün ve yenilikçi bir düşünürdü ve bilgi işlemin öncüsüdür.

Charles Babbage 26 Aralık 1791’de, muhtemelen bir bankacının oğlu olan Londra’da doğdu. Çocukken sık sık rahatsız oluyordu ve çoğunlukla evde eğitim görüyordu. 1810’da Cambridge Üniversitesi’ne gittiğinde matematikle çok ilgilendi.

Mezun olduktan sonra Kraliyet Enstitüsü tarafından matematik dersi almak için Babbage işe alındı. İki yıl içinde Kraliyet Topluluğunun bir üyesi seçildi ve Cambridge arkadaşlarıyla birlikte Kraliyet Topluluğunun egemenliğine ilk meydan okuyan 1820’de Astronomi Topluluğunu kurmada etkili oldu. 1828’den 1839’a kadar Babbage, Cambridge’de Lucasian Matematik Profesörü idi.

1820’ler Babbage’nin matematiksel hesaplamalar yapabilen ‘Fark Motoru’ üzerinde çalıştığını gördü. Başlangıçta altı tekerlekli bir model oluşturuldu ve birkaç kitleye gösterildi. Daha sonra daha büyük, daha iyi bir makine – Fark Motoru 2 için planlar geliştirdi. Ayrıca, bilgisayar öncüsü olarak şöhretinin büyük ölçüde dinlendiği devrim niteliğinde bir cihaz olan daha karmaşık Analitik Motor üzerinde de çalıştı. Talimatları sağlayacak delikli kartların yanı sıra günümüz bilgisayarlarının sayılarını ve diğer birçok temel bileşenini saklamak için bir bellek birimi kullanarak herhangi bir aritmetik hesaplama yapabilmesi amaçlanmıştır. Dikkate değer İngiliz matematikçi Ada Lovelace, Analitik Motor için bir program tamamladı, ancak ne motoru ne de Fark Motoru 2, Babbage’ın yaşamı boyunca bitmedi.

Babbage ayrıca İngiliz biliminde reform için kampanya yürütmenin yanı sıra felsefe ve kod kırma alanlarında da çalıştı. 18 Ekim 1871’de Londra’daki evinde öldü.

Jane Austen, İngiliz orta ve üst sınıfları arasında yer alan kitapları, zekâları, sosyal gözlemleri ve 19. yüzyılın başlarındaki kadınların hayatlarına dair içgörüsü ile dikkat çeken bir İngiliz romancıydı.

Jane Austen, 16 Aralık 1775’te Hampshire’ın Steventon köyünde doğdu. Bir din adamının sekiz çocuğundan biriydi ve sıkı sıkıya bağlı bir ailede büyüdü. Genç olarak yazmaya başladı. 1801’de aile Bath’a taşındı. Jane’in babasının 1805 Jane’deki ölümünden sonra kız kardeşi Cassandra ve anneleri birkaç kez taşındı ve sonunda Steventon yakınlarındaki Chawton’a yerleştiler.

Jane’in kardeşi Henry, bir yayıncıyla görüşmesine yardımcı oldu ve ilk romanı ‘Sense and Sensibility’, 1811’de ortaya çıktı. Bir sonraki romanı “Pride and Prejudice”, “kendi sevgili çocuğu” olarak nitelendirdiği son derece olumlu eleştiriler aldı. ‘Mansfield Park’ 1814’te, daha sonra 1816’da ‘Emma’ olarak yayınlandı. ‘Emma’, çalışmalarının hayranı olan prens naipine adanmıştı. Jane Austen’in tüm romanları anonim olarak yayınlandı.

1816’da Jane, muhtemelen Addison hastalığı nedeniyle kötü sağlıktan muzdarip olmaya başladı. Winchester’a tedavi olmak için gitti ve 18 Temmuz 1817’de orada öldü. İki yeni roman, ‘İkna’ ve ‘Northanger Manastırı’ ölümünden sonra yayınlandı ve son bir roman eksik bırakıldı.

Augustus, Roma’nın ilk imparatoruydu. Roma cumhuriyetini etkili bir monarşiyle değiştirdi ve uzun saltanatı boyunca barış ve istikrar getirdi.

Augustus, MÖ 23 Eylül 63’te Roma’da Gaius Octavius’ta doğdu. İ.Ö. 43’te büyük amcası Julius Caesar suikaste uğradı ve vasiyetinde Octavian olarak bilinen Octavius, varisi olarak adlandırıldı. Sezar’ın intikamını almak için savaştı ve MÖ 31’de Actium Savaşı’nda Antony ve Kleopatra’yı yendi. Artık Roma’nın tartışmasız hükümdarıydı.

Sezar’ın örneğini takip etmek ve kendini diktatör yapmak yerine, M.Ö. 27’de Octavian, yaşamı elinde tutan bir imparatorun başkanlığını yaptığı bir monarşi sistemi olan prensibi kurdu. Güçleri anayasal biçimlerin arkasında gizlenmişti ve Augustus adını ‘yüce’ ya da ‘sakin’ anlamında aldı. Bununla birlikte, ordu doğrudan komutasının altında olduğu Roma devletinin tüm yönlerini tam olarak kontrol etti.

Evde, geniş bir yeniden yapılanma ve sosyal reform programı başlattı. Roma etkileyici yeni binalarla değiştirildi ve Augustus, günün önde gelen şairleri Virgil, Horace ve Propertius’un hamiliydi. Augustus ayrıca heykelinin sikkeler ve sikkeler aracılığıyla imparatorluğu boyunca imajının geliştirilmesini sağladı.

Yurtdışında, ilk kez ayakta duran bir ordu kurdu ve Roma’yı sınırların ötesindeki ‘barbarlardan’ korumak ve Augustan barışını güvenceye almak için tasarlanmış güçlü bir genişleme kampanyası başlattı. Görevleri Tiberius ve Drusus bu görevi üstlendi (Augustus M.Ö. 38’de annesi Livia ile evlenmişti). M.Ö. 16 ile MS 6 arasında sınır, Ren’den Almanya’daki Elbe’ye ve tüm uzunluğu boyunca Tuna’ya kadar ilerlemiştir. Ancak Drusus bu süreçte öldü ve MS 9’da Varian felaketinde Almanya’da (toplam 28’in dışında) üç Roma lejyonunun imhası, Almanya’nın Ren’in doğusunda terk edilmesine yol açtı.

Augustus’un kendi kanından biri tarafından başarılması kararlıydı, ancak hiç oğlu yoktu, sadece bir kızı, ilk karısının çocuğu Julia. Yeğeni Marcellus ve sevgili torunları Gaius ve Lucius onu ölen ve böylece Tiberius’u mirasçısı yaptı.

Askeri felaket, torunlarının kaybı ve sıkıntılı bir ekonomi son yıllarını gölgeledi. Ahlaki reformlarını alay eden şair Ovid’i (MS 8) sürgün ederek daha diktatör oldu. MS 19 Ağustos’ta öldü.

Auden bir Anglo-Amerikan şair ve 20. yüzyılın önde gelen edebi figürlerinden biriydi.

Wystan Hugh Auden, 21 Şubat 1907’de York’ta doğdu. Babası bir doktor ve akademisyendi. Auden, Oxford Üniversitesi’nde 1928 yılında mezun oldu. Bir yıl Berlin’de yaşadı ve öğretmen olmak için İngiltere’ye döndü. İlk şiiri esprili ve teknik olarak başarılı bir yazar olarak ün yapmıştır. Okulda tanıştığı Christopher Isherwood ile birkaç oyunda işbirliği yaptı.

1935’te Auden, Alman romancı Thomas Mann’ın kızı Erika Mann ile evlendi. İngiliz vatandaşlığı kazanmasını ve Nazi Almanya’sından kaçmasını sağlamak kolaylık bir evlilikti – Auden’in kendisi eşcinseldi.

Auden’in siyasi sempatileri, 1937’de İspanya İç Savaşı’nı gözlemlemek için İspanya’ya gitmesine ilham verdi. 1939’da Auden ve Isherwood Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etti. Bu, bazıları tarafından Avrupa’daki savaş arifesinde tehlikeden bir uçuş olarak görülen tartışmalı bir hareketti. New York’ta Auden, hayatının geri kalanında arkadaşı olacak şair Chester Kallman ile tanıştı. Auden bir dizi Amerikan üniversitesinde ders verdi ve 1946’da ABD vatandaşlığına geçti.

Pulitzer Ödülünü aldığı ‘Anksiyete Çağı’ (1947) da dahil olmak üzere şiir yayınlamaya devam etti. Stravinsky’nin ‘The Rake’s Progress’ (1951) operası için libretto üzerinde Kallman ile işbirliği yaptı. 1956’dan 1961’e kadar Oxford Üniversitesi’nde şiir profesörü oldu.

1972’de sağlığı azalan Auden Amerika’dan ayrıldı. Oxford’da, eski koleji Christ Church’a ait bir kulübede yaşamak için taşındı. 1950’lerin sonlarında Auden, Avusturya’da her yıl altı ay geçirdiği bir ev satın almıştı. 29 Eylül 1973’te Avusturya’da öldü.

Attlee, 20 yıl boyunca İngiliz İşçi Partisi lideriydi ve 1945-1951 İşçi Partisi hükümetine başkanlık etti. Bu 20. yüzyıl İngiltere’sinin en önemli reform yönetimiydi. Ulusal Sağlık Servisi’ni tanıttı, İngiliz ekonomisinin beşte birini kamulaştırdı ve Hindistan’a bağımsızlık verdi.

Attlee 2 Ocak 1883’te doğdu. Geleneksel bir orta sınıf yetiştirme yaşadı ve Oxford Üniversitesi’ne gittikten sonra bir avukat olarak kariyerine başladı. Ancak, Londra’nın Doğu Yakasında sosyal hizmet uzmanı olmak için bunu terk etti ve daha sonra İşçi Partisi’ne katıldı. Birinci Dünya Savaşı’nda orduda görev yaptı.

Attlee, Labour’un Hugh Dalton ve Stafford Cripps gibi benzer bir sosyal geçmişe sahip başkalarının eksik olduğu Labour’un kültürü ve ahlakı hakkında bilgi veren İşçi Partisi’nin rütbesi ve dosyasında yükseldi. Attlee, 1922’de Stepney parlamentosu üyesi oldu ve 1924 ve 1929-1931 MacDonald hükümetlerinde başbakanlık yaptı. Daha karizmatik rakiplerinin çoğu 1931 seçimlerinde koltuklarını kaybettiği için 1935’te parti lideri oldu. Sessiz, alçakgönüllü kişiliği birçok kişinin onu hafife almasına yol açtı. Onun yerine geçecek araziler önümüzdeki yirmi yıl boyunca düzenli bir olaydı, ancak Attlee, Herbert Morrison veya Ernest Bevin’in işlemlerinden rahatsız olmama konusunda kendine güveniyordu.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Attlee Churchill’in koalisyon hükümetinde oldukça başarılı bir başbakan yardımcısıydı. Daha sonra 1945’te, İşçi Partisi heyelan seçim zaferinde iktidara geldiğinde, sosyal vicdan ve sadık vatanseverlik kombinasyonu Labour’un demokratik sosyalizmdeki deneyini kapsadı. Bu, Ulusal Sağlık Servisi’nin kurulmasına ve kömür madenciliğinin ve çelik endüstrisinin millileştirilmesine yol açtı. Attlee, premier rolünü bir hakem olarak gördü ve Morrison, Bevin ve Aneurin Bevan gibi güçlü kişiliklerden oluşan bir kabinin görüşlerini uzlaştırdı. Bevin’in Soğuk Savaş diplomasisini desteklemede ve uzun yıllardır desteklediği bir dava olan Hindistan için bağımsızlığı hızlandırmada kritik bir rol oynadı.

Labour’un 1951 genel seçimindeki yenilgisinden sonra, Attlee’nin etkinliği dramatik bir şekilde düştü, yetkileri parti içindeki hizip kavgalarıyla kırıldı. 1955’te liderlikten istifa etti ve bir akran kabul etti. 8 Ekim 1967’de öldü.

Athelstan, İngiltere’nin ilk kralı ve Büyük Alfred’in torunuydu. MS 925 ve 939 yılları arasında hüküm sürdü. Seçkin ve cesur bir asker, krallığın sınırlarını henüz ulaşmadıkları kadar ileriye itti.

MS 927’de York’u Danimarkalılardan aldı ve Konstantin, İskoçya Kralı ve kuzey krallarının teslimini zorladı. Galler krallarının beşi de büyük bir yıllık haraç ödemeyi kabul etti. Ayrıca Cornwall’daki muhalefeti de ortadan kaldırdı. MS 937’de Brunanburh Muharebesi’nde Athelstan, İngiltere’den çekilen bir kuvvete liderlik etti ve Dublin’den Galli ve Danimarkalılar ile ittifak halinde İskoçya kralı tarafından yapılan bir işgali yendi.

Athelstan’a göre, kanun kodları büyük krallığı üzerindeki kraliyet kontrolünü güçlendirdi; para, gümüşün ağırlığını kontrol etmek ve dolandırıcıları cezalandırmak için düzenlendi; alış ve satış büyük ölçüde burhlarla sınırlıydı ve kasaba yaşamını teşvik ediyordu; Midlands ve Danimarkalı kasabalardaki yerleşim alanları bir araya getirildi. Denizaşırı ülkelerde Athelstan, dört kız kardeşinin dördünü batı Avrupa’daki çeşitli yöneticilere evleyerek ittifaklar kurdu.

Ayrıca, desteklerini kazanmak için birçok takipçisine ve kilisesine verdiği sanat eserleri ve dini kalıntılardan oluşan büyük bir koleksiyoncuydu. MS 939’da güçlerinin yüksekliğinde öldü ve Malmesbury Manastırı’na gömüldü. Burası, manastırın ateşli bir destekçisi ve destekçisi olduğu için onun için uygun bir mezar yeriydi.

Asquith, 1908’den 1916’ya kadar İngiliz Liberal başbakanıydı, önemli iç reformlar yaptı ve İngiltere’yi Birinci Dünya Savaşı’na soktu.

Herbert Henry Asquith 12 Eylül 1852’de Batı Yorkshire’da doğdu. Babası yün tüccarıydı. Oxford’da eğitim gören Asquith, avukat oldu ve 1886’da East Fife’ın liberal milletvekili oldu. Hızlı bir şekilde iz bıraktı ve 1892’de Gladstone onu ev sekreteri olarak atadı. 1895’ten on yıl boyunca ofisten ayrıldıktan sonra hukuk kariyerine döndü. 1906’da Liberaller iktidara döndüler ve başbakan Henry Campbell-Bannerman, fahişenin Asquith şansölyesini atadı.

Nisan 1908’in başlarında Campbell-Bannerman istifa etti, sadece birkaç gün sonra öldü ve Asquith başbakan oldu. İddialı refah mevzuatını finanse etmek ve Almanya’dan algılanan tehdide karşı Kraliyet Donanması’nın kurulması için şansölye David Lloyd George 1909’da radikal bir bütçe getirdi. Lordlar Kamarası bunu reddetti ve 1910’da Asquith güçlerini sınırlamayı ve herhangi bir muhalefeti yenecek yeterince yeni reform yanlısı aktörler oluşturmakla tehdit etmeyi planlıyor. Ağustos 1911’de kabul edilen Parlamento Yasası, Lordlar Meclisi tarafından Avam Kamarası’nın geçirdiği mali mevzuat üzerindeki vetosunu sona erdirdi.

1912’de Asquith, İrlanda’da iç hükmü getirme girişimlerini yeniledi ve Ulster’da ve Muhafazakâr muhalefet arasında şiddetli muhalefete neden oldu. İrlanda’daki sorunla ilgili iç savaş, ancak İç Kural Yasası’nın rafa kaldırıldığı Ağustos 1914’te savaşın patlak vermesiyle önlendi.

Mayıs 1915’te hükümet mühimmat sıkıntısı yüzünden yaşanan bir krizden sonra düştü ve Asquith bir koalisyon hükümeti kurdu. Bununla birlikte, Çanakkale Boğazı seferinin başarısızlığı ve batı cephesinde devam eden çıkmaz Asquith üzerinde artan bir baskı oluşturdu. 1916 Dublin’deki Paskalya Ayaklanması ve büyük kayıplarıyla Somme Savaşı ile daha da kötüydü. Uzun zamandır beklenen zorunlu askere giriş, muhalifleri bastırmak için yetersizdi ve Asquith, askeri başarısızlıklar için basında suçlandı. Aralık ayında istifa etti ve yerini kendisine karşı merak uyandıran Lloyd George aldı. Asquith bir daha asla göreve gelmedi. 1925 yılında Oxford ve Asquith’in bir armağanı olarak kabul etti. Asquith 15 Şubat 1928’de öldü.

Eski zamanlarda İngilizlerin efsanevi bir kralı, tarihsel bir figüre dayanabilir.

Efsanevi Arthur’un beşinci veya altıncı yüzyılda istilacı Anglo-Saksonlarla savaşan ve ilk kez Galce literatüründe görünen bir Romano-İngiltere’ye dayanan bir şahsiyet olması mümkündür. Dokuzuncu yüzyıl tarihçisi Nennius’a göre, bu Arthur MS 518’de Badon Dağı’ndaki Saksonları yendi ve MS 537’de Camlan’da öldü.

Efsane Arthur’u ilk olarak ortaçağ masallarından oluşan bir koleksiyon olan Galce ‘Mabinogi’ ile karakterize edilir ve Camelot’ta Yuvarlak Masa’nın kurulması ve Kutsal Kâse’nin aranmasıyla ilişkili olan bu edebi karakterdir. Efsane, Arthur’un ülkesinin ona ihtiyacı olduğunda geri döneceğini de belirtti. Arthur’a yapılan diğer erken atıflar, 12. yüzyıldan kalma iki eserde, St Gildas’ın Hayatı ve Monmouth’un Geoffrey tarihçelerinde gerçekleşir.

Arkwright, modern endüstriyel fabrika sisteminin babası olarak kabul edilir ve icatları, Sanayi Devrimi için bir katalizördü.

Richard Arkwright, bir terzinin oğlu olan 1732’de Preston’da doğdu. Onu okula göndermek için para yoktu, ama kuzeni Ellen ona okumayı ve yazmayı öğretti.

Çırak kuaför olarak çalışmaya başladı ve ancak ilk eşinin ölümünden sonra girişimci oldu. 1761’de Margaret Biggins ile ikinci evliliği, berberinin işini genişletmesini sağlayan küçük bir gelir getirdi. Saç boyama için gizli bir yöntem aldı ve peruk üretiminde kullanılmak üzere insan saçı satın alarak ülke çapında seyahat etti. Bu süre zarfında genellikle dokumacılar ve iplikçilerle temas halindeydi ve peruk takma modası düştüğünde, servetini yapmak için tekstil alanındaki mekanik icatlara baktı.

1767’de İngiltere’ye pamuk taraklama makinesi getirildi ve James Hargreaves dönen jenny’i icat etti. Arkwright, mekanik bir iplik makinası üzerinde çalışan bir saat üreticisi John Kay’ın yardımıyla daha güçlü bir iplik üreten ve daha az fiziksel emek gerektiren iyileştirmeler yaptı. Yeni tarak makinası 1775’te patentlendi.

Arkwright’ın servetleri yükselmeye devam etti ve Preston’da atların çoğunu yapan bir iplikhane kurdu. Tüm iplik üretim sürecinin bir makine tarafından gerçekleştirildiği değirmenler geliştirdi ve bu da emeğin bölündüğü, verimliliği büyük ölçüde artıran ve kârı artıran bir sistemle tamamlandı. Arkwright ayrıca tekstil makinelerine güç vermek için James Watts’ın buhar motorunu kullanan ilk kişi oldu, ancak sadece bir su çarkının değirmenine su pompalamak için kullandı. Buhar motoru ve makinelerin birlikte kullanımından güç tezgahı sonunda geliştirildi.

1775’ten itibaren bir dizi mahkeme davası Arkwright’ın patentlerini başkalarının kopyaları olarak itiraz etti ve 1785’te iptal edildi. Arkwright, 1786’da şövalye edildi ve 3 Ağustos 1792’de ölümüne kadar, Arkbright Derbyshire’da fabrikalar kurdu, Staffordshire, Lancashire ve İskoçya ve varlıklı bir adamdı.

Arşimet, geometri, aritmetik ve mekanik konularında önemli eserler yazan Yunanlı bir matematikçi, filozof ve mucitti.

Arşimet, Sicilya’nın doğu kıyısındaki Syracuse’da doğdu ve Mısır’da İskenderiye’de eğitim gördü. Daha sonra Syracuse’a döndü ve hayatının geri kalanını geçirdi, zamanını birçok alanda araştırma ve deney yapmaya adadı.

Mekanikte kol prensibini tanımladı ve suyu daha düşük seviyeden daha yüksek seviyeye çıkarmak için bileşik kasnağı ve hidrolik vidayı icat etti. En çok, bazen ‘Arşimet’ prensibi ‘olarak bilinen hidrostatik yasasını keşfetmesiyle ünlüdür, sıvıya daldırılmış bir vücudun, taşıdığı sıvı miktarının ağırlığına eşit kilo verdiğini belirtir. Arşimet’in hamamına adım atarken bu keşfi yapmış olması ‘Eureka!’

MÖ 214’te Sicilya’nın Roma’yı fethetmesi sırasında Archimedes devlet için çalıştı ve mekanik cihazlarının birçoğu Syracuse savunmasında istihdam edildi. Kendisine atfedilen savaş makineleri arasında, güneş ışınlarını işgalcilerin teknelerine odaklamak ve onları ateşlemek için mancınık ve belki de efsanevi bir ayna sistemi var. Syracuse yakalandıktan sonra, Arşimet bir Romalı asker tarafından öldürüldü. Hesaplamalarında o kadar emildiği söyleniyor, katiline onu rahatsız etmemesini söyledi.

Appleton, iyonosferi keşfeden İngiliz fizikçi ve Nobel ödülünü kazandı.

Edward Victor Appleton, 6 Eylül 1892’de Bradford’da doğdu. Cambridge Üniversitesi’nde doğa bilimleri okudu ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Kraliyet Mühendisleri’nde görev yaptı. Savaştan sonra, çoğunlukla radyo dalgaları kullanarak atmosfer fiziği üzerine araştırma yapmak için Cambridge’e döndü. 1920’de Cavendish Laboratuarında deneysel fizikte yardımcı gösterici olarak atandı. 1924’te Appleton, Londra Üniversitesi’nde fizik profesörü oldu ve 1936’da doğal felsefe profesörü olarak Cambridge’e döndü.

1924’te Appleton, Londra’daki BBC istasyonundan Cambridge’de alınan radyo sinyallerinin gücü üzerine araştırma yapmaya başladı. Kısa süre sonra sinyalin gücünün gün boyunca sabit olduğunu, ancak gece boyunca değiştiğini, neredeyse düzenli bir şekilde yükseldiğini ve düştüğünü keşfetti. Geceleri, Cambridge aygıtının biri doğrudan değil diğerinin atmosfer tarafından yansıtıldığı bir değil iki dalga aldığını ileri sürdü. Yansıtıcı bir katmanın varlığı ilk olarak kırk yıl önce Balfour Stewart tarafından önerilmişti. 1902’de Oliver Heaviside ve A.E. Kennelly, atmosferin iletken bir katmanı teorisini bağımsız olarak varsaydılar: Kennelly-Heaviside Katmanı.

Bir BBC vericisi kullanarak Appleton, bu katmanın var olduğunu ve zeminin üzerindeki konumu ve yüksekliğinin belirlendiğini kanıtlamak için deneyler yaptı. Ancak, bu deneyler cevaplardan daha fazla soru üretti. 1926’da Appleton 250-350 km yüksekliğinde, gündüz ve gece daha kısa dalga boylarını yansıtan ve Heaviside katmanından daha fazla mukavemetle geri yansıyan başka bir katman keşfetti. Appleton, şimdi Avustralya ve Amerika ile iletişimi mümkün kılan kısa dalga telsizi – ‘Appleton katmanını’ – dünyaya yansıtmaktan sorumlu katman olduğunu fark etti.

Savaşın patlak vermesi üzerine, Appleton, İngiliz biliminin fizik bilimi ile ilgili üst düzey görevli olan bilimsel ve endüstriyel araştırma bölümü sekreteri olarak atandı. Appleton’un bulguları üzerinde çalışan Robert Watson-Watt ve meslektaşları, savaşta çok önemli bir silah olan radar geliştirdiler. Appleton 1941’de şövalye edildi.

1947’de Appleton, Nobel Fizik Ödülü’ne layık görüldü ve iki yıl sonra hayatının geri kalanında tuttuğu pozisyon ve rektör yardımcısı olmak için Edinburgh Üniversitesi’ne taşındı. 21 Nisan 1965’te öldü.

Anne, Stuart hükümdarlarının sonuncusu ve Büyük Britanya’nın ilk egemenliğiydi.

Anne, 6 Şubat 1665’te, Charles II’nin kardeşi York Dükü James’in ikinci kızı Londra’da doğdu. İlk yıllarını Fransa’da teyzesi ve büyükannesi ile birlikte geçirdi. Anne’nin babası bir Katolik olmasına rağmen, II.Karles’ın annesi ve kız kardeşi Mary’nin protestosu olarak Protestan olarak yetiştirildi. 1683 yılında Anne, Danimarka Prensi George ile evlendi. Anne’nin sık düşükleri, hala doğumları ve bebeklik döneminde çocukların ölümü ile gölgelenmesine rağmen mutlu bir evlilik olacaktı.

1685’te Anne’nin babası James kral oldu. 1688’de devrildi ve Anne’nin kız kardeşi Mary ve Hollandalı kocası William tahta geçti. Anne mirasçısı oldu ve Meryem’in ölümü ile (1694) ve daha sonra 1702’de William, çocuksuz Anne kraliçeydi. Aylar içinde İspanyol Mirası Savaşı başladı. Marlborough Dükü John Churchill’in Blenheim Savaşı da dahil olmak üzere bir dizi askeri zaferi, İngiltere’nin savaşın sonunda müzakere pozisyonunu güçlendirdi. 1713 Utrecht Antlaşması uyarınca Fransa, Anne’nin II. James’in Roma Katolik oğlu James Stuart’ın unvanını tanıdığını ve İngiltere’nin Cebelitarık’a sahip olduğunu doğruladı.

17. yüzyılın son yıllarında İngiltere ve İskoçya’daki parlamentoların peş peşe anlaşmazlıkları içeren farklı politikalar izledi. Çözüm birleşme gibi görünüyordu ve bu yüzden 1 Mayıs 1707’de İngiltere ve İskoçya tek bir krallıkta birleştirildi ve Anne, Büyük Britanya’nın ilk egemenliği haline geldi. Bir İngiliz parlamentosu Westminster’da toplanacak ve ortak bir bayrak ve sikkeler olacaktı, ancak İskoçya kendi yerleşik Kilisesini ve hukuk ve eğitim sistemlerini koruyacaktı.

Siyasi olarak Anne’nin hükümdarlığı, Whigs ve Tories’in iktidar için rekabet ettiği iki parti sisteminin gelişmesiyle belirlendi. Anne karma bakanlıklar aracılığıyla hüküm sürmeyi umuyordu, ancak 1708’de Whigs baskın hale geldi. 1710’da, ölümüne kadar süren Tories’e büyük bir geçiş oldu. Anne, bakanları ve favorileri, özellikle de Marlborough dükünün eşi arkadaşı Sarah Churchill’den ağır bir şekilde etkilenmesine izin verdi.

Anne, 1 Ağustos 1714’te öldü. Hayatta kalan tek oğlu William, 1700’de öldü ve Protestan’ın ardıllığını sağlamak için parlamentoyu İskan Yasası’ndan (1701) geçmeye teşvik etti. Bu nedenle Anne, Hanover Seçmeni Alman Protestan Prensi George tarafından yerine getirildi.

Aziz Andrew, azizlerin günü 30 Kasım’da her yıl kutlanan İskoçya’nın koruyucu azizidir.

Andrew, İsa’nın orijinal 12 havarisinden biriydi ve başka bir havari olan Simon Peter’ın kardeşiydi. Celile’de her ikisi de balıkçı olarak yaşadı ve çalıştı. Andrew’un hayatı hakkında çok az şey biliniyor.

Patras’ta X şeklindeki bir haç üzerinde çarmıha gerildiği Hristiyanlığı vaaz etmek için Yunanistan’a seyahat ettiği söyleniyor. Bu İskoçya bayrağı üzerinde çapraz haç veya ‘saltire’ ile temsil edilir.

Andrew’un İskoçya ile bağlantısı, kalıntılarının bir kısmının şu anda St Andrews kasabası olan yerde tutulduğu efsanesi ile ilgilidir. Kalıntıları barındırmak için bir şapel inşa edildi ve hac yeri haline geldi.

St Andrew ayrıca Yunanistan ve Rusya’nın koruyucu azizidir.

Firavun Amenhotep III saltanatı, hem siyasi güç hem de kültürel başarı açısından eski Mısır uygarlığının zirvesidir.

IV. Tuthmosis ve küçük karısı Mutemwia’nın oğlu olarak Amenhotep, 12 yaşındayken annesi naip olarak davrandı. Saltanatının başlarında, büyük bir kraliyet karısı olarak bir il yetkilisinin kızını seçti ve saltanatın geri kalanı için Kraliçe Tiy, kralın yanında belirgin bir şekilde yer aldı.

Fırat’tan Sudan’a uzanan bir imparatorluğu miras alan Amenhotep, Mısır’ın konumunu büyük ölçüde diplomasi ve Mitanni (Suriye), Babil ve Arzawa (Anadolu) kraliyet aileleri ile evlilik yoluyla sürdürdü. Evlilikleri, av gezileri ve inşaat projeleri hakkında kraliyet haber bültenleri yayınlayan ilk firavun oldu, bilgiler büyük taş bok böceği mühürlerine yazıldı ve imparatorluğa gönderildi.

İmparatorluk başkenti Thebes’te, kralın Malkata’daki genişleyen sarayı, iki ‘Memnon Colossi’ heykeli ile işaretlenmiş orijinal konumu ile inşa edilmiş en büyük mezar tapınağına yakın duruyordu. Geniş bir liman ve kanal ağı bu binaları Nil’e bağladı ve kralın Luksor’daki yeni tapınağına ve Karnak’taki büyük devlet Amun tapınağına doğrudan erişime izin verdi.

Amenhotep, Karnak’ı ülke çapında inşa programının bir parçası olarak büyük ölçüde süslemesine rağmen, Amun’un din adamlarının büyüyen gücü, eski güneş tanrısı Ra’yı teşvik ederek ustaca karşılandı. Güneş aynı zamanda kralın kendini ‘Göz Kamaştırıcı Aten’ etansı ile tanımladığı Aten güneş diski olarak da ibadet edildi.

Amenhotep III, MÖ 1354 yılında öldü ve Kral Mezarının tenha batı kolundaki büyük mezarına gömüldü. Daha sonra Akhenaten olarak bilinen oğlu Amenhotep IV tarafından yerine getirildi.

Wessex’in güney Anglo-Sakson krallığının kralı ve Danimarkalılara karşı askeri başarıları kadar sosyal ve eğitim reformları için de İngiliz tarihinin seçkin figürlerinden biri. ‘Büyük’ ​​olarak bilinen tek İngiliz hükümdarı.

Alfred, Batı Saksonların kralı Aethelwulf’in dördüncü veya beşinci oğlu 849’da Wanfordshire’daki Wantage’da doğdu. Babalarının isteklerini takiben oğullar sırayla krallığa geçmeyi başardılar. Ülkenin Danimarka baskınlarından tehdit altında olduğu bir dönemde, bu, tahttan miras alan bir çocuğun liderlikteki ilgili zayıflıklarla miras tutmasını önlemeyi amaçladı. MS 870’de Danimarkalılar, güçleri Alfred’in ağabeyi Kral Aethelred ve Alfred’in komutası olan tek bağımsız Anglo-Sakson krallığına, Wessex’e saldırdı.

MS 871’de Alfred, Berkshire’daki Ashdown Savaşı’nda Danimarkalıları yendi. Ertesi yıl kardeşini kral olarak başardı. Ashdown’daki başarısına rağmen, Danimarkalılar Wessex’i harap etmeye devam etti ve Alfred, düşmanlarına karşı gerilla savaşına devam ettiği Somerset bataklıklarına çekilmek zorunda kaldı. MS 878’de Edington Savaşı’nda Danimarkalıları tekrar yendi. Barış yaptılar ve kralları olan Guthrum, sponsoru Alfred ile vaftiz edildi. MS 886’da Alfred Danimarkalılar ile bir anlaşma imzaladı. İngiltere, kuzey ve doğusu (Thames ve Tees Nehirleri arasında) Danimarka bölgesi olarak ilan edildi – daha sonra ‘Danelaw’ olarak biliniyordu. Alfred böylece Wessex’in sınırlarını aşan Batı Mercia ve Kent bölgelerinin kontrolünü ele geçirdi.

Alfred, yine Danimarkalılar tarafından tehdit edilmediğinden emin olmak için krallığının savunmasını yaptı. Ordusunu yeniden düzenledi ve güney İngiltere’de bir dizi iyi korunmuş yerleşim kurdu. Ayrıca sahili taciz etmeye devam eden Danimarkalı akıncılara karşı bir donanma kurdu.

Yönetici olarak Alfred, adaleti ve düzeni savundu ve bir yasalar ve yeniden düzenlenmiş bir sikkeler oluşturdu. Eğitimin önemine güçlü bir inancı vardı ve otuzlu yaşlarının sonlarında Latince öğrendi. Daha sonra kitapların Latince’den Anglo-Sakson’a çevirisini düzenledi ve kendisi katıldı.

890’larda Alfred’in tüzükleri ve sikkeleri ona ‘İngilizlerin kralı’ olarak atıfta bulunuyordu. MS 899’da öldü ve başkenti Winchester’a gömüldü.

Büyük İskender olarak bilinen Makedon III.Alexander, antik dünyanın doğasını on yıldan biraz fazla bir süre içinde tek başına değiştirdi.

Alexander, MÖ 356 Temmuz’da Makedonya’nın eski başkenti Pella’da doğdu. Ailesi Makedonyalı Philip II ve eşi Olympias’tı. İskender filozof Aristoteles tarafından eğitildi. Philip M.Ö. 336’da suikaste kurban gitti ve İskender güçlü ama değişken bir krallık miras aldı. Evde düşmanlarıyla çabucak uğraştı ve Yunanistan’daki Makedon iktidarını yeniden kurdu. Daha sonra büyük Pers İmparatorluğu’nu fethetmeye başladı.

Ezici oranlara karşı, ordusunu tek bir yenilgi yaşamadan Küçük Asya, Suriye ve Mısır’daki İran topraklarında zaferlere götürdü. En büyük zaferi, MÖ 331’de şu an Kuzey Irak’ta bulunan Gaugamela Muharebesi’ndeydi. Makedonya’nın genç kralı, Yunanlıların lideri, Küçük Asya ve Mısır firavunu derisi 25 yaşında Perslerin ‘büyük kralı’ oldu.

Sonraki sekiz yıl boyunca, kral, komutan, politikacı, bilim adamı ve kaşif sıfatıyla Alexander, ordusunu 11.000 mil öteye götürdü, 70’den fazla şehri kurdu ve üç kıtaya yayılan ve yaklaşık iki milyon mil kare kapsayan bir imparatorluk yarattı. Batıda, kuzeyde Tuna’ya, güneyde Mısır’a ve Hint Punjab’a kadar doğuda tüm alan geniş bir uluslararası ticaret ve ticaret ağında birbirine bağlandı. Bu, ortak bir Yunan dili ve kültürü tarafından birleştirilirken, kralın kendisi milyonlarca etnik açıdan farklı konuyu yönetmek için dış gelenekleri benimsedi.

İskender, kendi yıkılmazlığına olan inancı, kendi hayatı ve askerlerinin inançlarıyla sık sık umursamaz olduğu anlamına gelse de, her zaman örnek olarak öncülük eden askeri bir dahi olarak kabul edildi. Ordusunun kendisini sürekli dövüşün devam ettiği bir saltanatın 13 yılında takip etmeyi reddetmesi, ilham verdiği sadakati gösterir.

M.Ö. 323 Haziran’da Babil’de ateş nedeniyle öldü.

Albert, Kraliçe Victoria’nın kocası ve eşi ve karısı üzerinde önemli bir etkiydi. Erken ölümünden asla iyileşmedi.

Saxe-Coburg-Gotha’dan Albert Francis Charles Augustus Emmanuel, 26 Ağustos 1819’da Saxe-Coburg-Gotha Dükünün küçük oğlu Bavyera’daki Schloss Rosenau’da doğdu. Yedi yaşındayken babası annesini zina nedeniyle boşandı ve İsviçre’de yaşamaya gönderildi ve çocuklarını görmesi yasaklandı. Albert, Bonn Üniversitesi’nde eğitim gördü. 1840 yılında kuzeni Queen Victoria ile evlendi. Evlilik bazı mahallelerde popüler değildi ve parlamento Albert’a karısının uygun bir ödenek olarak gördüğü şeyleri vermeye direndi.

Albert’in karısına danışman olarak rolü, Victoria üzerinde güçlü bir baba etkisi olan başbakan Lord Melbourne’un ölümünden sonra tam olarak yürürlüğe girdi ve Albert kraliçenin özel sekreteri olarak hareket etmeye başladı. Karısına sosyal refahla daha fazla ilgilenmesini teşvik etti ve ardışık fabrika eylemlerinin ardındaki itici güç olan Lord Shaftesbury’yi çocuk işçiliği konusunu tartışması için Buckingham Sarayı’na davet etti. Anayasal pozisyonu zordu ve nüfuzunu incelik ve zeka ile kullanmasına rağmen Victoria’nın hükümdarlığı sırasında halkın büyük popülaritesinden hiç hoşlanmadı. 1857 yılına kadar resmi olarak ulus tarafından tanındı ve ‘prens konsorsiyum’ unvanını aldı.

Albert sanat, bilim, ticaret ve sanayiye aktif bir ilgi duydu. İngiliz sanayi çağındaki büyük gelişmeleri ve imparatorluğun genişlemesini kutlamak amacıyla 1851’deki Büyük Sergi’ye kafa karıştırdı. Kârı, Londra’daki Güney Kensington müzeleri kompleksini kurmak için kullandı.

1861 sonbaharında Albert, İngiltere ve ABD arasında diplomatik bir sıraya müdahale etti ve etkisi muhtemelen iki ülke arasındaki savaşın önlenmesine yardımcı oldu. 14 Aralık’ta aniden tifodan öldüğünde, Victoria keder yüzünden bunalmıştı ve yaşamının sonuna kadar yasta kaldı. Onuruna 1876’da tamamlanan Kensington Bahçelerindeki Kraliyet Albert Anıtı da dahil olmak üzere bir dizi anıt yaptırdı. Albert ve Victoria’nın çoğu Avrupa’nın diğer kraliyet evleriyle evlenen dokuz çocuğu vardı.

Albert, Kraliçe Victoria’nın kocası ve eşi ve karısı üzerinde önemli bir etkiydi. Erken ölümünden asla iyileşmedi.

Saxe-Coburg-Gotha’dan Albert Francis Charles Augustus Emmanuel, 26 Ağustos 1819’da Saxe-Coburg-Gotha Dükünün küçük oğlu Bavyera’daki Schloss Rosenau’da doğdu. Yedi yaşındayken babası annesini zina nedeniyle boşandı ve İsviçre’de yaşamaya gönderildi ve çocuklarını görmesi yasaklandı. Albert, Bonn Üniversitesi’nde eğitim gördü. 1840 yılında kuzeni Queen Victoria ile evlendi. Evlilik bazı mahallelerde popüler değildi ve parlamento Albert’a karısının uygun bir ödenek olarak gördüğü şeyleri vermeye direndi.

Albert’in karısına danışman olarak rolü, Victoria üzerinde güçlü bir baba etkisi olan başbakan Lord Melbourne’un ölümünden sonra tam olarak yürürlüğe girdi ve Albert kraliçenin özel sekreteri olarak hareket etmeye başladı. Karısına sosyal refahla daha fazla ilgilenmesini teşvik etti ve ardışık fabrika eylemlerinin ardındaki itici güç olan Lord Shaftesbury’yi çocuk işçiliği konusunu tartışması için Buckingham Sarayı’na davet etti. Anayasal pozisyonu zordu ve nüfuzunu incelik ve zeka ile kullanmasına rağmen Victoria’nın hükümdarlığı sırasında halkın büyük popülaritesinden hiç hoşlanmadı. 1857 yılına kadar resmi olarak ulus tarafından tanındı ve ‘prens konsorsiyum’ unvanını aldı.

Albert sanat, bilim, ticaret ve sanayiye aktif bir ilgi duydu. İngiliz sanayi çağındaki büyük gelişmeleri ve imparatorluğun genişlemesini kutlamak amacıyla 1851’deki Büyük Sergi’ye kafa karıştırdı. Kârı, Londra’daki Güney Kensington müzeleri kompleksini kurmak için kullandı.

1861 sonbaharında Albert, İngiltere ve ABD arasında diplomatik bir sıraya müdahale etti ve etkisi muhtemelen iki ülke arasındaki savaşın önlenmesine yardımcı oldu. 14 Aralık’ta aniden tifodan öldüğünde, Victoria keder yüzünden bunalmıştı ve yaşamının sonuna kadar yasta kaldı. Onuruna 1876’da tamamlanan Kensington Bahçelerindeki Kraliyet Albert Anıtı da dahil olmak üzere bir dizi anıt yaptırdı. Albert ve Victoria’nın çoğu Avrupa’nın diğer kraliyet evleriyle evlenen dokuz çocuğu vardı.

Amenhotep IV olarak da bilinen Akhenaten, Mısır’da yeni bir din kurdu ve yeni bir başkent yarattı.

Akhenaten, III. Amenhotep oğlu Amenhotep IV olarak biliniyordu. Hükümdarlığının beşinci yılında Akhenaten, geleneksel dini Aten’e veya güneş diskine ibadet etmek lehine reddetti ve ardından adını değiştirdi. Tüm tapınakları eski tanrılara kapattı ve isimlerini anıtlardan sildi. Yeni bir başkent Akhetaten (Tel el-Amarna), Orta Mısır’da daha önce ıssız bir yere inşa etti ve tamamen yeni bir sanat tarzı getirdi. Akhenaten’in ana kraliçesi Nefertiti idi.

Akhenaten, kısa ömürlü Smenkhkare ve ardından geleneksel dini restore eden Tutankhamun tarafından gerçekleştirildi. Akhetaten şehri, sadece 20 yıl işgal edildikten sonra terk edildi.

Agricola, Britanya valisi olarak kuzey İngiltere, İskoçya ve Galler’in geniş bölgelerini fetheden bir Roma devlet adamı ve askeriydi. Hayatı bugün bizim için iyi biliniyor çünkü damadı tarihçi Tacitus, hayatta kalan ayrıntılı bir biyografisi yazdı.

Gnaeus Julius Agricola MS 13 Temmuz 40 tarihinde Roma’nın bir parçası olan Güney Fransa’da yüksek rütbeli bir ailede dünyaya geldi. Kariyerine İngiltere’de askeri bir kürsü olarak başladı ve MS 61’de Boudicca ayaklanmasının ezilmesine katılmış olabilir. MS 69 iç savaşı sırasında Agricola başarılı bir imparator olma girişiminde Vespasian’ı destekledi. Agricola, Britanya’da bir Roma lejyonuna komuta etmek için atandı. Daha sonra üç yıl boyunca Aquitania valisi (güneydoğu Fransa) olarak görev yaptı ve Roma’da bir süre sonra MS 78’de Britanya valisi oldu.

O gelir gelmez Agricola kuzey Galler’de Roma otoritesini savunmak için kampanya başlattı. Tacitus’a göre Menai Boğazı’nı geçti ve Anglesey’i aldı. MS 79-80 arasında, Agricola kuzeye İskoçya’ya taşındı ve burada Roma askeri kontrolünü pekiştirdi ve ülke çapında batıdan doğuya bir dizi kale inşa etti. MS 81 – 83 yılları arasında Agricola, Forth-Clyde hattının kuzeyinde kampanya yürüttü ve MS 84’te Mons Graupius savaşında Calgacus yönetimindeki Kaledonya kabileleriyle yüzleşti. Kaledonyalılar yönlendirildi, ancak Agricola’nın adanın fethedildiği iddiasına rağmen, kuzeyden Roma güvenliğine yönelik tehdit tamamen kaldırılmadı.

Ertesi yıl Agricola Roma’ya geri çağrıldı ve MS 23 Ağustos’ta orada öldü.